Piotr Bein's blog = blog Piotra Beina

28/11/2012

Placówka Holkaustianizmu i Holo-oszustw PAN

Filed under: Uncategorized — grypa666 @ 14:44

Placówka Holkaustianizmu i Holo-oszustw PAN

Piotr Bein 28.11.2012

Niezbyt istotna praca R. Hilberga Pamięć i Polityka, której lektura i przegląd zajęły tylko 1 dzień przodującemu recenzentowi na Amazon.com Janowi Peczkisowi (niezbyt głęboka książka – pisał w majlu 22 bm.), była tematem premiery w placówce PAN: Centrum Badań nad Zagładą Żydów (CBZŻ).

Czyżby chodziło o utrwalenie w „polskiej” nauce stereotypu z innej pracy tegoż autora, uchodzącego za czołowego badacza Holokaustu Żydów (Szoa)? Sprawcy, Ofiary, Świadkowie Hilberga zawiera dwa główne błędy: wśród sprawców próżno szukać międzynarodowych syjonistów i żydobanksterii, a świadków Hilberg poklasyfikował bez uwzględnienia Holokaustów innych grup równoległych do Szoa (stawianego mimo to na piedestał zagłady wszechczasów). Zatem gdzie uplasować Polaka-ratownika Żydów czy Polaka stojącego wobec zagłady własnego narodu i wobec zdrajców żydowskich, którzy wydawali gestapo informacje o kontaktach z Żydami?

Judeocentryczna propaganda uważa wszystkich Żydów (także nowe pokolenia!) za ocalałych z Szoa bez wzgl. na to, czy byli zagrożeni w Europie, czy wśród oprawców, czy wśród sprawców, czy bezpieczni gdzieś indziej. Wszyscy Polacy powinni zatem uważać się za ocalałych i żądać np. kolejki pierwszeństwa przed pielgrzymkami z Izraela na Okęciu.

Holokaust i Szoa w perspektywie

Poprzednie zagłady przyćmiewają Szoa. Hołodomor na Ukrainie (1932-1933) zabił niemal 25% populacji Ukrainy, 7-10 mln osób, w tym 3 mln dzieci i ponad 1 mln Polaków – więcej niż wszystkie fronty I wś. Architektem zbrodni z liczbą ofiar znacznie większą niż w Szoa, była prawa ręka Stalina, judeocentryk Kaganowicz. Masońscy muzułmańscy krypto-żydzi donmeh wyreżyserowali Zagładę Ormian i in. chrześcijan w Turcji Otomańskiej; zginęło 75% z 2 mln prześladowanej ludności (w Szoa – do 50% Żydów).

Topologia Holokaustu nie podlega judeocentrycznej erozji w kręgach, w których się obracam. Szef ambitnych badań nad ludobójstwem XX i XXI w. na Uniwersytecie Miasta Hiroszima, Profesor Christian Scherrer przypomina w Iraq: Silent Death, że w Iraku liczba cywilnych ofiar wojen, okupacji i sankcji od 1990 r. dorównała tej w Szoa, a ludobójstwa wszechczasów popełniły hordy mongolskie w XI-XII w. i europejski podbój Ameryk pod koniec XIV w., który był ok. 15 razy większy od Szoa. W XVI-XIX w. ludobójcza kolonizacja zredukowała np. Indian z 80 mln w 1492 r. do 3,5 mln w 1750 r. Ich niszczenie trwa, np. w Paragwaju, Gwatemali i w regionie Amazonki w Brazylii.

Od 1500 r. Afryka straciła 100 mln ludzi w niewolnictwie europejskim. W Ameryce Płn. siły brytyjskie likwidowały (1763) Indian bronią biologiczną – zarazą. Największe ludobójstwo XIX-XX w., terror w Kongo, zrujnowało dobrze zorganizowane i prosperujące królestwa, redukując ludność do 1/3. Do repertuaru współczesnych ludobójstw przeszły okropne metody Niemców w ich koloniach wobec narodów Nanimbii i Tanganiki, które też już nigdy się nie podźwignęły.

Na tym tle, Profesor Scherrer pisze, że Szoa to nie kolonialne ani państwowe ludobójstwo w tamtym stylu, ani też żaden prototyp czy model współczesnego ludobójstwa. Holokaust objął ponad 20 grup, w tym grupy o największej liczbie ofiar – Słowian. Żydzi europejscy byli li tylko jedną z tych grup skazanych na śmierć w obozach koncentracyjnych (KZ). Od początku władzy (31.1.1931) hitlerowcy aresztowali komunistów do likwidacji w KZ, dwa miesące zanim NSDAP podjęło środki przeciw Żydom (bojkot żydowskich sklepów i interesów przez SA 1.4.1933, następnie zwolnienia Żydow w sektorze publicznym), tj. kilka lat przed masowymi likwidacjami Żydów, Romów i in. na Wschodzie i przed rozpoczęciem pełnej eksploatacji obozów śmierci (1942). Światowa opinia nie wie też, że pierwszymi ofiarami komór gazowych w Auschwitz były setki tys. radzieckich więźniów wojennych. Miliony ich hitlerowcy zastrzelili, zagłodzili, zapracowali na śmierć.

Antypolonizm i judeocentryzm a holokaustoznawstwo

Istnieją setki książek o Szoa, znacznie mniej nt. Holokaustu in. grup, a tylko jedna w jęz. angielskim o największym współczesnym ludobójstwie – wśród Słowian. Słowianie byli głównym celem Holokaustu; ponad 30 mln ofiar: Rosjanie, Polacy, Serbowie, Macedończycy. Niewiele z narodów okupowanych przez Hitlera przeszło okupację tak długą i niszczącą jak Polska, co stawia Polaków wśród grup niemniej ważnych od ofiar żydowskich.

Hilbergowski stereotyp sprawca-ofiara-świadek skwapliwie wykorzystali w ostatnich latach autorzy antypolonizmu, od Grossa po Całą, by sponiewierać wizerunek Polaków. Trudno uwierzyć, że Hilberg, który uczestniczył w przekładzie swej książki przez CBZŻ, wciąż nieznał prawdy, nawet gdyby z jakichś powodów niewiedział przedtem o pracach rabinów jak Shonfeld [The Holocaust Victims Accuse Neturei Karta 1977] i Weissmandel.

Funkcją CBZŻ jest zatem centrowanie Holokaustu na (przekłamanej) Zagładzie Żydów w okresie II wś. – Szoa. Dowodem jest choćby tłumaczenie tytułu rocznika CBZŻ Zagłada Żydów na angielski: Holocaust. Eksponowanie rzekomej wyjątkowości i ekskluzywności Szoa kosztem tragedii 20 in. grup ofiar Holokaustu, z których najliczniejszą byli Słowianie, to trzon polityki syjonistów. Skrajny syjonizm wodzi rej w polityce judeocentrycznej w Izraelu i globalnie. Potrzebuje „religii” Holokaustu (holokaustianizm) do:

–       uzasadniania istnienia państwa Izrael i ludobójstwa na Bliskim Wsch. (rzekomo dla obrony narodu żydowskiego i zapobieżenia nowemu Szoa);

–       wspierania ideologii Przemysłu Holokaustu, który nielegalnie i oszustnie rości odszkodowania dla ofiar żydowskich, których nie reprezentuje, oraz restytucje za posiadłości żydowskie dawno już uregulowane;

–       kontroli nad masami żydowskimi w Izraelu i diasporze, poprzez zastraszanie powtórką Szoa.

 

Komu służy CBZŻ

CBZŻ powstało 2.7.2003 r. celem skupiania i rozwoju interdyscyplinarnego środowiska osób zajmujących się Zagładą Żydów w czasie II wojny światowej w różnorodnych aspektach: historycznym, socjologicznym, psychologicznym, literaturoznawczym, antropologicznym.

Szoa wydarzyło się na naszych okupowanych przez hitlerowców ziemiach, a Żydzi stanowili sporą część wielonarodowościowej RP, więc możnaby tłumaczyć zasadność istnienia CBZŻ w spektrum działalności PAN. Ale przede wszystkim powinno być w PAN centrum badań nad Golgotą Polską, w tym Holokaustu Polaków z rąk hitlerowskich, zajmujące się też odkłamywaniem propagandy judeocentrycznej nt. Holokaustu w ogóle, a Golgoty Polskiej w szczególności. Nie znalazłem żadnej placówki PAN poświęconej temu…

Nielepiej jest z publikacjami poszczególnych instytutów PAN. Z celowego przyduszania badań i publikacji w PRL i po, wzięła się mistyfikacja nie aż tak trudnych do zbadania spraw, np. ok. 12 mln osób różnicy między cenzusem ludności RP przed i po II wś., KL Warschau, Jedwabne, Naliboki, Koniuchy, Ejszyszki, Rotmistrz Pilecki, ratowanie Żydów, Żydzi w Podziemiu i wśród zdrajców polskiej racji stanu. To bezpośrednio nt. Holokaustu – a gdzie tematy żydo-oprawców w piórkach innych niż hitlerowskie: Zbrodnia Katyńska i Operacja polska żydo-NKWD, żydo-stalinowskie Kielce, żydokomuna i ubecja, prześladowania i likwidacja setek tys. polskich patriotów po II wś.

Zaledwie ok. 40 (w tym ok. 3 bezpośrednio nt. Szoa) z 292 pozycji Wydawnictwa Instytutu Historycznego PAN w l. 1991-2011 dotyczy Golgoty Polskiej podczas II wś. – patrz załącznik. Są wśród nich przekłamane prace  historyków PRL-owskich i postkomunistycznych. Np. Gross obniżył liczbę ofiar polskich II wś. do 2 mln osób, kopiując reżimowych historyków: Krystynę Kersten, Czesława Madajczyka i Czesława Łuczaka.

Dla porównania, tylko 3 pierwsze roczniki CBZŻ Zagłada Żydów zawierają 71 referatów i materiałów badawczych, plus 57 przeglądów książek (w tym Grossa), periodyków, konferencji itp. nt. Szoa. W roczniku nr 6 (2010 r.), poświęconemu nadużyciom w opisie doświadczeń Szoa, 440 stron niewystarczyło, by poruszyć Holo-oszustwa przez gwiazdy ocalałe z Szoa: Wiesenthala i Wiesela (np. tu, tu i tu).

Nielepiej jest w publikacjach Instytutu Filozofii i Socjologii PAN: tylko ok. 10 nt. Holokaustu (wszystkie nt. Szoa!), pióra autorów którzy przeszli do CBZŻ.

Historiografią w Polin rządzi kahał. U młodszych pokoleń Polaków i w opinii światowej, w tym mas żydowskich, judeocentrycy chcą:

–       propagować rzekome: ekskluzywność i wyjątkowość Szoa;

–       wykarykaturzyć wizerunek Polaków z ofiar Holokaustu na antysemickich pomocników Hitlera, jeśli nie czynnych to co najmniej biernych;

–       na podst ww. karykatury, wpoić Polakom poczucie winy i moralnie uzasadnić nieprawne, oszustne miliardowe restytucje nieruchomości w RP oraz kontynuację historycznych dążeń do utworzenia Judeopolonii na ziemiach rdzennie polskich;

–       wymazać pamięć narodową o Holokauście Polaków, a szerzej – o ich Golgocie przed w czasie i po II wś. z ościennych rąk, skrywanych lub pomocnych żydowskich (niemieckich, sowieckich, ukraińskich) i krajowych nieskrywanych żydowskich;

–       zatuszować fakt, że zasadnicze sprawstwo Holokaustu tak Żydów jak i pozostałych grup leży u międzynarodowych syjonistów i żydobanksterii.

Nie dziw więc, że badania PAN w CBZŻ nad ‘polskim’ Szoa sponsorują Fundacja Rotszylda i oszustna Konferencja Roszczeń Żydowskich. Żadna z tych organizacji nie reprezentuje Żydów w Polsce ani globalnie (wręcz przeciwnie, są im wrodzy), a Rotszyldzi i in. żydowscy banksterzy byli współ-architektami i -finansistami Szoa i Holokaustu Słowian.

W pokłosiu godnym pralki mózgów pt. Pokłosie, CBZŻ ma 2 pozycje dydaktyczne, zwiastowane w unijnym duchu: Edukacja o Zagładzie stwarza okazję do dyskusji na temat cech demokratycznego społeczeństwa i ich zagrożeń; ludzkich postaw i ich uwarunkowań; podstawowych wartości w życiu człowieka i społeczeństwa i ich antynomii: dobra–zła, miłości–nienawiści, tolerancji–dyskryminacji, odwagi–tchórzostwa i innych. O Zagładzie uczymy w kontekście walki z rasizmem, antysemityzmem i ksenofobią. Edukacja na ten trudny temat może być dobrym sposobem do kształtowania postaw tolerancji, otwartości, a także odpowiedzialności za przyszłość.

Judeocentryczne sponsorowanie i decydowanie o kłamliwym nauczaniu o Holokauście i jego pod-zbiorze Szoa, budzi obiekcje nie tylko w Polsce i Izraelu. Szkoły w USA uczą o morderstwie 5-6 mln Żydów, jednak rzecznik judeocentryków sprzeciwił się nauczaniu o zamordowanych Polakach. W Polsce, komisja składająca się Żydów z Izraela, a po stronie polskiej z Żydów z Polski, narzuciła program nauczania. Podczas gdy młodzież izraelską uczy się bestialskiej nienawiści do Polski i Polaków, ale nie do prawdziwych sprawców tragedii narodu żydowskiego, międzynarodowych syjonistów, żydo-banksterii i Niemców, programy nauczania kształtują Polaków do bierności wobec upokorzeń i rabunku ich narodowego majątku. Komisja zaleciła 40 pozycji z literatury, wszystkie o tematyce żydowskiej, i udzielenia dotacji na publikacje. Polska literatura dla szkół izraelskich zawierała 11 pozycji, 10 o tematyce żydowskiej i jedną napisaną przez autora żydowskiego pochodzenia, ale nie ma tam nic o przyczynach antysemityzmu i pogromów, czy o antypolonizmie. To Żydzi, stają się rasistami poprzez transfer religijnego pojęcia “narodu wybranego” do politykiAndrzej Szcześniak w: Nasz Dziennik 4.6.2001. W komisji zasiadali ci, którzy zafałszowali polską historię i wspierali sowiecki terror przeciw Polakom. Po stronie polskiej, komisja miała polonofoba, którego książkę usunięto z ministerialnego programu nauczania [Jerzy Tomaszewski Mniejszości narodowe w Polsce w XX wieku Warszawa 1991 s. 39].

Wnioski

Działalność CBZŻ ma charakter zbrodniczy: ukrywanie szczegółów zbrodni ludobójstw, przez sprawców i ich następców. Jako taka powinna być zakazana i zlikwidowana, judeocentryczni sponsorzy zbanowani w RP, a władze PAN i kolaborujący badacze – postawieni przed sąd o zdradę stanu.

Ponadto CBZŻ zaliczyło się do negatów Holokaustu i do Holo-oszustów, eksponując Szoa kosztem innych grup ofiar i zatajając kluczowe aspekty sprawstwa całości Holokaustu oraz przypadków Holo-oszustw np. przez Wiesenthala i Wiesela.

………………………..

Wydawnictwo Instytutu Historii PAN 1991–2011 nt. historii Polaków okresu II wś.

2. Odrodzenie państwowości i przemiany struktur społecznych w Polsce i Czechosłowacji 1918–1945. Materiały XXVII posiedzenia Komisji historyków polskich, czeskich i słowackich, red. Maria Bogucka, IH PAN, Warszawa 1991.

8. Stanisława Lewandowska, Prasa okupowanej Warszawy 1939–1945, IH PAN, Warszawa 1992.

10. Stanisław Salmonowicz, Ludwik Muzyczka 1900–1977 – polityk i żołnierz. Przyczynek do dziejów Armii Krajowej, IH PAN i WOW „Gryf”, Warszawa 1992.

12. Zbigniew Wawer, Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940–1945, Bellona i IH PAN, Warszawa 1992.

15. Krzysztof Dunin-Wąsowicz, Polski ruch socjalistyczny 1939–1945, IH PAN, Warszawa 1993.

19. Stanisława Lewandowska, Prasa polskiej emigracji wojennej 1939–1945, IH PAN, Warszawa 1993.

29. Polska – Białoruś 1918–1945. Zbiór studiów i materiałów, red. nauk. Wiesław Balcerak, IH PAN, Stowarzyszenie Współpracy Polska–Wschód, Stowarzyszenie Polska – Białoruś, Warszawa 1994.

31. Rola i miejsce Polski w Europie 1914–1957. W 75 rocznicę odzyskania niepodległości. Materiały z sesji naukowej w Instytucie Historii PAN 8–9 listopada 1993 r., red. Andrzej Koryn, IH PAN, Warszawa 1994.

34. Walenty Woronowicz, Przypadki XX wieku. 20 lat na Wyspach Sołowieckich i Kołymie 1935–1955, przyg. do druku, wstęp i przyp. Wiktoria Śliwowska, Małgorzata Giżejewska, IH PAN, Warszawa 1994.

41. Polska 1944/45–1989. Studia i materiały 1, IH PAN, red. Krystyna Kersten, Warszawa 1995.

42. Powstanie Warszawskie z perspektywy półwiecza. Studia i materiały z sesji naukowej na Zamku Królewskim w Warszawie, 14–15 czerwca 1994, IH PAN, Warszawa 1995. 46. Magdalena Hułas, Goście czy intruzi? Rząd polski na uchodźstwie, wrzesień 1939 – lipiec 1943, IH PAN, Warszawa 1996.

50. Stanisław Pietras, POZ. Polska Organizacja Zbrojna. Siew – Racławice – POZ – AK, IH PAN, Warszawa 1996.

51. Społeczeństwo polskie wobec martyrologii i walki Żydów w latach II wojny światowej. Materiały z sesji w Instytucie Historii PAN w dniu 11 III 1993 r., wstęp i red. nauk. Krzysztof Dunin-Wąsowicz, IH PAN, Warszawa 1996.

55. Stanisława Lewandowska, Życie codzienne Wilna w latach II wojny światowej, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 1997.

60. Mokotowski Oddział Kedywu Okręgu Warszawa Armii Krajowej, oprac. Tadeusz Jaegermann, Jerzy Pietrzykowski, Hanna Rybicka, IH PAN, Warszawa 1997.

67. Juliusz Bogdan Deczkowski – „Laudański”, Wspomnienia żołnierza baonu AK „Zośka”, IH PAN, Warszawa 1998.

70. Bolesław Hajduk, Gospodarka Gdańska w latach 1920–1945, IH PAN, Gdańsk 1998.

71. Ewa Kowalska, Przeżyć, aby wrócić! Polscy zesłańcy lat 1940–1941 w ZSRR i ich losy do roku 1946, Wyd. Neriton, IH PAN, Warszawa 1998.

72. Anna Landau-Czajka, W jednym stali domu. Koncepcje rozwiązania kwestii żydowskiej w publicystyce polskiej lat 1933–1939, Wyd. Neriton, IH PAN, Warszawa 1998.

77. Polska droga do Kazachstanu. Materiały sesji naukowej w Żytomierzu, red. Tadeusz Kisielewski, Fundacja Pomoc Polakom na Wschodzie, IH PAN, Warszawa 1998.

79. Jacek Tebinka, Polityka brytyjska wobec problemu granicy polsko-radzieckiej 1939–1945, Wyd. Neriton, IH PAN, Warszawa 1998.

83. Benedykt Ziółkowski, Batalion Armii Krajowej „Łukasiński”, IH PAN, Warszawa 1998.

87. Daniel Boćkowski, Czas nadziei. Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej w ZSRR i opieka nad nimi placówek polskich w latach 1940–1943, Wyd. Neriton, IH PAN, Warszawa 1999.

100. Przesiedlenie ludności polskiej z kresów wschodnich do Polski 1944–1947, wybór, oprac. i red. dokumentów Stanisław Ciesielski, Wyd. Neriton, IH PAN, Warszawa 1999.

116. Rozkaz delegata sił zbrojnych na kraj nr 319 (Zatoka/301), IH PAN, Warszawa 2000.

122. Bibliografia prac Profesora Czesława Madajczyka za lata 1954–2000, IH PAN, Warszawa 2001.

147. Małgorzata Gmurczyk-Wrońska, Polska – niepotrzebny aliant Francji? (Francja wobec Polski w latach 1938–1944), IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2003.

154. Rozkaz Delegata Sił Zbrojnych na Kraj nr 319 (Żyto), oprac. Hanna Rybicka, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2003 (druk 2004).

169. Stanisława Lewandowska, Losy Wilnian. Zapis rzeczywistości okupacyjnej. Ludzie, fakty, wydarzenia 1939–1945, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2004.

170. Joanna Nalewajko-Kulikov, Strategie przetrwania. Żydzi po aryjskiej stronie Warszawy, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2004.

181. Daniel Boćkowski, Na zawsze razem. Białostocczyzna i łomżyńskie w radzieckiej polityce radzieckiej w czasie II wojny światowej (IX 1939 – VIII 1944), IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2005.

195. Oddział dyspozycyjny „B” Warszawskiego Kedywu. Dokumenty z lat 1942–1944, oprac. Hanna Rybicka, IH PAN, Warszawa 2005.

206. Jerzy Borejsza, Śmieszne sto milionów Słowian. Wokół światopoglądu Adolfa Hitlera, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2006.

209. Kedyw okręgu Warszawa AK. Dokumenty za rok 1943, oprac. Hanna Rybicka, IH PAN, Warszawa 2006.

219. Ryszard Kiersnowski, Tam i wtedy. W Podweryszkach, w Wilnie i w puszczy. 1939–1945, wyd. II, IH PAN, Warszawa 2007.

221. Stanisława Lewandowska, Wilno 1944–1945, IH PAN, Wyd. Neriton, Warszawa 2007.

228. Oddział dyspozycyjny „A” Warszawskiego Kedywu. Dokumenty z lat 1943–1944, oprac. Hanna Rybicka, IH PAN, Warszawa 2007.

245. Tadeusz Wolsza, „Katyń to na zawsze katy i katowani”. Emigracyjne spory o zbrodnię katyńską 1940–1956, IH PAN, Warszawa 2008.

261. Julian Glaubicz Sabiński, Dziennik syberyjski, oprac. Wiktora i René Śliwowscy, przedmowa i przyp. Jan Trynkowski, indeks Wiktoria Śliwowska i Jan Trynkowski, współpraca Anna Brus, Magdalena Micińska, t. 1-3, IH PAN, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2009.

………………………

Spis książek 2000-2013 Wydawnictwa Instytutu Filozofii i Socjologii PAN nt. Holokaustu

◊ Zagłada Żydów. Studia i materiały (nr 4). Pismo Centrum Badań nad Zagładą Żydów. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2008 (40 zł).  Spis treści

◊ Zagłada Żydów. Studia i materiały (nr 3). Pismo Centrum Badań nad Zagładą Żydów. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2007 (40 zł).

◊ Prowincja noc. Życie i zagłada Żydów w dystrykcie warszawskim.

Red. Barbara Engelking, Jacek Leociak i Dariusz Libionka. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2007 (50 zł).

◊ Zagłada Żydów. Studia i materiały. Pismo Centrum Badań nad Zagładą Żydów, nr 2. Wydawnictwo IFiS PAN, Warszawa 2006 (40 zł).

* Jan Grabowski. “Ja tego Żyda znam”. Szantażowanie Żydów w Warszawie 1939-1943. Wydawnictwo IFiS PAN, 2004 (25 zł).

* Małgorzata Melchior. Zagłada a tożsamość. Wydawnictwo IFiS PAN, 2004 (40 zł).

* Barbara Engelking. Donosy do władz miemieckich w Warszawie i okolicach w latach 1940-1941. Wyd. IFiS PAN, Warszawa 2003 ( 25 zł).

* Getto Warszawskie. Przewodnik po nieistniejącym mieście (Barbara Engelking oraz Jacek Leociak). Wydawnictwo  IFiS PAN, Warszawa 2001 (100 zł). Nakład wyczerpany

* Barbara Engelking. Zagłada i pamięć. Wydawnictwo IFiS PAN. Warszawa 2001 (30 zł). Nakład wyczerpany

Advertisements

1 Comment

  1. […] służb przez „faszystów“ i „nacjonalistów“, dopiero co przyjrzałem się pokłosiu antypolskiej chucpy w PAN, a tu następna żydo-prowokacja: film […]

    Pingback by Po-grossie widziane z Vanqrevu « Piotr Bein's blog = blog Piotra Beina — 03/12/2012 @ 01:27


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: