Piotr Bein's blog = blog Piotra Beina

26/10/2012

CO PRZYCHODZI DO NAS PRZEZ IGŁĘ?

Filed under: Uncategorized — grypa666 @ 10:05

CO PRZYCHODZI DO NAS PRZEZ IGŁĘ? O PROBLEMIE PATOGENNYCH
ZANIECZYSZCZEŃ SZCZEPIONEK.
Benjamin McRearden, internet: http://www.DrCarly.com data: 14.12.2002

W ostatnich czasach ludzkość doświadcza sytuacji nigdy dotychczas niespotykanej: mianowicie ist-
nieje niebezpieczeństwo uwolnienia czynników patogennych w celu zabicia lub poważnego uszko-
dzenia wielkiej liczby ludzi (chodzi o bioterror na masową skalę – przyp. tłumacza). Niebezpieczeń-
stwo  to skłoniło pewne agencje zdrowia, aby przygotować możliwe masowe szczepienia w  popula-
cji. Celem tego raportu jest zbadanie istniejącej naukowej oczywistości patogennych zanieczyszczeń
w szczepionkach. To streszczenie, nie pretendujące wszakże do kompletnego przeglądu tematu, chce
wskazać wystarczającą ilość przykładów i ilustracji zanieczyszczeń bakteriami, wirusami i ich kom-
ponentami tak, aby umożliwić czytelnikowi podjęcie bardziej świadomej decyzji dotyczącej akcepta-
cji szczepień (lub zmuszania innych do ich przyjmowania). Opracowanie to jest prezentowane w for-
macie dla szerszej publiczności, jej lekarzy i rządowych agencji reprezentantów i może być dowolnie
kopiowane w całości.
Jeśli jako jednostka jesteś zbyt zajęty by czytać je w całości podczas jednego posiedzenia,
proszę być świadomym, że istnieje dostateczna oczywistość w literaturze naukowej, ze poważne wiru-
sy i bakterie, jak również ich składniki czy pochodzące od nich toksyny, a także obce zwierzęce lub
rakotwórcze proteiny i DNA znajdują swoją drogę do komercyjnych szczepionek dla ludzi, zwierząt
domowych i hodowlanych. Jeśli jesteś zainteresowany w krótko- i długoterminowym zdrowi własnym
i tych, na których ci zależy, jesteś pracownikiem służby zdrowia lub doradcą, jesteś sobie winien to,
by być poinformowany.
W produkcji wirusowych szczepionek na skalę komercyjną wirus, o który nam chodzi, musi
być namnożony w wielkich ilościach. Wirusy wszakże nie mogą przeżyć i namnażać się bez wprowa-
dzenia ich do komórek żywiących je, które umożliwią wirusom aktywność reprodukcyjną. W tym
sensie wszystkie wirusy można traktować jako pasożyty komórek. Typy żyjących komórek powszech-
nie używanych do reprodukcji wirusów w laboratoriach zawierają też komórki nerek małp, embrio-
nów kurczaków, jak również innych zwierząt i również ludzi. Zaś same te komórki muszą być także
jakoś żywione, a najczęściej pożywką jest mieszanina w większości krowiego (cielęcego) serum (za-
zwyczaj wyekstrahowanego z płodowej krwi cielęcej). taki produkt może przenosić ze sobą wiele ty-
pów krowich wirusów związanych z krwią i to jest jednym z podstawowych źródeł zanieczyszczeń w
szczepionkach. Artykuł z czasopisma twierdzi, że „ potencjalne ryzyko związane z produkcją i uży-
waniem biologicznych produktów jest zanieczyszczenie wirusowe. Może ono być obecne w materiale
źródłowym, tj. ludzkiej krwi, ludzkich czy zwierzęcych tkankach, bankach komórek lub być wprowa-
dzone w procesie wytwarzania przez użycie zwierzęcego serum”. (zob. poz. bibl. nr 1)
wirusy krowie (wołowe – ang. bovine)
Liczne są wirusy i inne czynniki mogące zanieczyszczać cielęce serum. Jednym z najbardziej znaczą-
cych jest pestivirus  powodujący krowią wirusową biegunkę (bovine diarrhea virus BVD – zob. poz.
bibl. nr 2). mówiąc bardziej szczegółowo, możemy zaobserwować w szeregu naukowych źródeł takie
typy stwierdzeń: „zanieczyszczenie szczepionek jako konsekwencja infekcji serum cielęcego płodu”
(zob. poz. bibl. nr 3); „wiele serii komercyjnie dostępnego serum zanieczyszczone jest wirusami taki-
mi jak BVD” (zob. poz. bibl. nr 4); „wirus został wyizolowany z 332 na 1608 (20,6%) prób surowego
serum z cielęcego płodu otrzymanego specjalnie dla Centrum i w 93 ze 190 (49%) prób dostępnego w
handlu serum z cielęcego płodu” (zob. poz. bibl. nr 5); czynniki najczęściej wykrywane w ciągłych li-
niach komórkowych to BVD i mykoplazma. Nasze laboratorium zgodnie stwierdziło, ze źródłem za-
nieczyszczenia BVD w ciągłych liniach komórkowych jest używanie zanieczyszczonego serum z kul-
tur cielęcych płodowych komórek” (6); a ostatecznie „Konkludując, najbardziej dostępne w handlu
rodzaje krowiego serum są zanieczyszczone wirusami BDV i chociaż nie ma oczywistości, ze są one
zaraźliwe, serum powinno być dokładnie badane na obecność tego wirusa w procesie rozwoju pro-
dukcji szczepionek”.(7)
Czy taki wirus może spowodować infekcję lub chorobę u ludzi? Nowe badania pokazują, ze jest to
możliwe, kiedy badacze znaleźli nowe szczepy wyizolowane z ludzkich komórek i są one bardzo ści-
śle spokrewnione z ze szczepami cielęcymi. (8) Jedno studium pokazuje, ze alarmująca ilość 75%
wszystkich badanych laboratoryjnych linii komórkowych było zanieczyszczonych szczepami pestivi-
rus-a.z tych zaś wszystkie linie komórkowe cielęce były zanieczyszczone wszystkimi trzema możli-
wymi wirusami BDV. (9)
Teraz istnieje podwyższony niepokój, ze ten wirus jak i inne mógł przekroczyć barierę gatunku, two-
rząc nowe szczepy w procesie adaptowania się do nowego żywiciela, a z tym wiąże się przechodzenie
wirusa na i od ludzi. Nie jest pewne, czy ludzki szczep BDV wywołuje jawną chorobę, ponieważ le-
karze nie są poinformowani i nawet nie szukają tego wirusa. Jednakże może  być użyteczne porówna-
nie wzorów zakażeń u bydła. Może ono być zakażone trwale na niskim poziomie na całe życie przez
niepatogenny szczep wirusa. W tych warunkach konsekwentnie produkują i wydzielają wirusy do
otoczenia, które infekują wtedy inne zwierzęta. Niemniej wirus może stać się śmiertelny dla zwierzę-
cia, jeśli zmutuje i w nowej formie spowoduje widzialne zniszczenie komórki i śmierć w wykształco-
nych warunkach.(10)Zwierzę postępuje do stopniowej lub ostrej niewydolności wyściółki śluzowej
układu trawiennego (gastrointestinal), co wywołuje biegunkę i ewentualne zejście. Jednakże zmuto-
wany wirus nie zawsze koniecznie prowokuje osłabiającą chorobę i śmierć, a zwykły wirus może być
wyizolowany z krowiej trzustki, gruczołu nadnerczowego i przysadkowego (11); udowodniono, że wi-
rus ten powoduje poważne schorzenia płucne (12). Studium pokazuje wybuch choroby pomiędzy ko-
zami z powodu szczepionki zanieczyszczonej krowim pestivirusem; dziwnie te zwierzęta doznały re-
produkcyjnej niemożności i uszkodzeń centralnego systemu nerwowego (13). Czy więc symptomy
choroby mogą pojawić się w różnych tkankach i organach ludzkich, kiedy będą nosiły wirusa krótko
czy długoterminowo?
Pobieżny przegląd literatury pokazuje taką możliwość. Jedno z odkrywczych studiów mówi nam o
„stolcach dzieci poniżej 2 lat mających nieżyt żołądka, który nie mógł być przypisany do rozpozna-
nych jelitowych patogenów i które testom na obecność antygenów pestivirusa. Wykryto je w 30 na
128 przypadków nieżytu. Biegunka u dzieci wydzielających antygeny pestivirusa przypominała tą u
innych dzieci, z wyjątkiem tego, ze bardziej powszechnie związana była z oznakami i symptomami
zapalenia oddechowego.”(14). Istnieją również obawy dotyczące wzoru (pattern) infekcji pestiviru-
sem u noworodków z mikrocefalią, stanem, gdzie głowa lub pojemność czaszki jest niezwyczajnie
mała (14,15). Naukowcy z USDA Laboratorium Narodowej Służby Weterynaryjnej opisali sytuację
jasno i wskazali na powagę problemu: „wysoka częstotliwość wirusa i przeciwciał wykrywanych w
pojedynczych zwierzętach czy niewielkich próbkach sugeruje, ze wielka partia niebadanego serum
jest zakażona. Infekcja kultur komórkowych wirusami BDV może prowadzić do wzajemnych wpły-
wów ze wzrostem innych wirusów. Szczepionki produkowane na zakażonych komórkach mogą w
efekcie też być zakażone, prowadząc do serokonwersji czy choroby w szczepionce. bezpieczeństwo,
czystość i skuteczność wirusowych szczepionek wymaga testowania na BDV składników, substratu
komórkowego i końcowego produktu” (17).
A oto podobne stwierdzenie z NY Centrum Krwi: „BVD wirus, którego mały rozmiar wirionu
nie daje 100% pewności jego usunięcia przez filtrację, może potencjalnie zanieczyszczać każdą partię
komercyjnie produkowanego serum z cielęcego płodu.” (18)
W rzeczywistości jak wiele z tych szczególnych wirusowych zanieczyszczeń przeciekło do ludzi?
Pomimo twierdzeń producentów i różnych regulujących agencji o efektywności procedur testowych,
jedno studium z 2001 r. znalazło 13% szczepionek na MMR, polio, streptococcus pneumoniae przete-
stowanych pozytywnie na RNA pestivirusa.(19) Inny badacz zaobserwował, ze : „antyciała serum
przeciw wirusom BDV odkryto w około 30% ludzkiej populacji, która nie miała kontaktu z potencjal-
nie zarażonymi zwierzętami.”(16) tak więc „pestivirusay zaadoptowane do ludzkich kultur komórko-
wych mogą być szkodliwe, ponieważ poważne infekcje wirusami BDV u ludzi były często sugerowa-
ne. Wirusy BDV stale infekujace kultury komórkowe używane potem do produkcji szczepionek zosta-
ły wskazane jako źródłozanieczyszczenia w szczepionkach z zywych wirusów.. Zatem warunkiem
wstępnym jest przetstowanie zanieczyszczenia pestivirusemw kulturach komórkowych, aby uniknąć
wtórnego zanieczyszczenia u ludzi jak i zwierząt (20)
Ciągłe nieśmiertelne linie komórkowe
Ci sami naukowcy podnoszą jeszcze jeden ważny problem. Ponieważ wiele używanych w medy-
cynie biologicznych produktów (w tym szczepionki) jest uprawianych lub produkowanych na tzw.
ciągłych liniach komórkowych (są to kultury komórkowe składające się z „nieśmiertelnych” lub ra-
kowych typów komórek, ponieważ nie mają granicy ilosci podziałów), zatem powstaje niepokój, ze
wirusowe zanieczyszczenie tych linii komórkowych patogenami typu BDV może rozszerzać rako-
twórczy materiał na ludzkiego odbiorcę. jak moze do tego dojść? W skrócie działa to tak: Wirus (któ-
ry w tym przypadku ma pojedynczy szczep RNA dla swego genomu) jest zdolny do przejęcia RNA z
komórek, w których był hodowany, do swojego genomu. Jeśli jakikolwiek zanieczyszczający wirus
jest obecny  w kulturze, która zawiera nieśmiertelne rakowe komórki, ten wirus może łatwo zmutować
tak, ze zawiera niepożądany rakotwórczy materiał, który może potem być przekazany do biologiczne-
go produktu pomyślanego dla medycznego użycia.(16)
Czy byłeś świadom, ze biologiczne produkty, włączając w to niektóre pospolite szczepionki (jak polio
i wścieklizna), są produkowane na „ciągłych”, niśmiertelnych liniach komórkowych? producenci, na-
ukowcyi agencje często zapewniająnas, ze same te komórki nie są guzogenne, ze same pzez się nie
powodują guzów. Jednakże blizsze spojrzenie pokazuje, że nie zawsze tak jest. Podczas gdy laborato-
ryjne hodowanie moze pokazywać, że te typy komórek nie zmieniają się nagle w komórki guza, (ra-
kowe – ang. tumor), to jednak w naukowych środowiskach jest dobrze wiadome, ze po tym jak te ko-
mórki były wielokrotnie uprawiane pewną ilość razy, coś powoduje ich konwersję do stanu rakowego
(21).
To streszczenie tego artykułu adresuje ten problem w związku z tzw. komórkmi Vero, które są ciągłą
linią komórek pochodzących od afrykańskiej zielonej małpy i stosowane są powszechnie w produkcji
szczepionek. Stwierdza się w nim: „Jednym z obecnych kryteriów dla oceny akceptowalności linii
komórkowych dla uzycia w produkcji szczepionek, jest brak kancerogenności. Komórki vero repre-
zentują przykład klasy komórek znanych jako ciągła linia. Były uzyskane z nerek afrykańskiej zielo-
nej małpy i ich własnosci wzrostui charakterystyka kultury miały wiele korzyści nad innymi substra-
tami komórkowymi do produkcji szczepionek. Przetestowaliśmy komórki Vero na kancerogenność na
łysych myszach i na kulturze ludzkich komórek organów mięśniowych i znaleźliśmy znaczący wzrost
w ich potencjale kancerogennym ze zwiększona liczbą przejść (podziałów). Po przejściu 232 i wyż-
szych podziałów komórki podukowały guzki we wszystkich zaszczepionych myszach” (22). (przejście
w tym kontekście oznacza liczbe razy kulurowania linii komórkowej).
Jeszcze inna wazna sprawa była raportowana w studiach, która jest masowo ignorowanaw odniesieniu
do długoterminowych efektów szczepionek i ich bezpieczeństwa. Jes oczywistością, że w laborato-
rium ciągłe linie komórkowereagują różnie między jednym typem gatunku zwierzęcia a innym
(21,22). Jako przykład: tkanka jednego gatunku pozwoli nieśmiertelnym komórkomspowodować ra-
kotwórzcze zmiany szybciej w porównaniu z tkanką innego gatunku. Takie rezultaty domagają się
astępujących pytań. W jakim zakresie (jak szeoko) te ciagłe linie komorkowe były testowanena ludz-
kich tkankachi zy rezultaty rożniłyby się w zalezności od rodzaju tkanki? I co staloby się w dłuzszym
terminie, jeśli nieśmietelna komórka z kultury szczepionkowej znajdzie sob drogę do finalnego pro-
duktu – szczepionki, czy będzie dalej dzielić się w ludzkim ciele? Inny scenariusz może sugerować, ze
kancerogenna porcja DNA wbudowana w genom wirusa, ktory potem będzie wstrzyknięta do ludz-
kiego ciała, stawia pytanie o to, co będzie się wtedy działo od tego punktu?
Nadto opierając się na pewności, że blisko spokrewnione gatunki zwierząt (np, różnych gatunków
małp) reagują różnie nanieśmirtelne komórki, czy potrzebujemy też rozwazać, że jakakolwiek szcze-
pionka pomyślana dla wszytskich ludzi moze ostatecznie różnie reagować pomiędzy różnymi rasami,
grupami etnicznymiczy płciami? I jakie będą efekty zanieczyszczeń szczepionek dla osób z obniżoną
odpornością, na starszych i niemowlętach?
List z FDA (fed. agen. leków) do producentów szczepionek datowany ma marzec 2001 pokazuje, że
problem nieśmiertelnych linii komórkowych wciąż jest przedmiotem troski. Twierdzi się tam, że „W
ogólności Centrum Oceny Biologicznej i Badań (CBER) aktualnie postrzega komórki Vero jako ak-
ceptowalny substrat do produkcji wirusowych szczepionek, ale ma jeszcze pewne wątpliwosci. Mia-
nowicie rekomenduje, żeby wszystkie produkty pochodzące od komórek Vero były wolne od tych po-
zostających w nich nienaruszonych komórek Vero. Jeśli wasz proces produkcyjny nie zawiera ważnej
procedury czy etapu filtracji czyszczącego nienaruszone komórki Vero z finalnego produktu, proszę
wprowadzić taki taką procedurę w wasz proces produkcyjny”.(24) Mija teraz 16 lat od czasu, kiedy
WHO dało w 1986 roku pozwolenie na użycie ciągłych linii do produkcji szczepionek (25), a teraz
istnieja bardzo podstawowe kwestie nierozwiązane przez producentów, agencje i społeczność nauko-
wą, a jeszcze mniej bardziej subtelne szczegóły (26,27). Studium z 1991 roku donosi: „DNA z sub-
stratu komórkowego zostało wykazane jako obfity czynnik zanieczyszczający w oczyszczonych przy-
gotowaniach szczepionki Sabin typu 1,2 i 3 na polio produkowanych na ciągłych liniach komórko-
wych”. (28) Inne wskazuje, że nieśmiertelne linie komórkowe pokazywały 100 krotną większą liczbę
przypadków rekombinacji DNAw porównaniu do normalnych komórek. (29)Jeden z badaczy twierdzi,
że „ używanie neoplastycznych linii komórkowych jako substratu do produkcji szczepionek może
mimowolnie prowadzić do oddziaływań wirus-wirus i wirus-komórka, czego biologiczne konsekwen-
cje są niejasne. Mogą one prowadzić do powstania nowych retrowirusów o patologicznych konse-
kwencjach”. (30) termin neoplastyczny oznacza własność posiadania nienormalnych charakterystyk
wzrostu.
jest nawet mocniejsze stwierdzenie datujące się wcześniej, na 1990 rok. Naukowiec na tym polu pisał:
„Obecnym zmartwieniem jest bezpieczeństwo szczepionek wyprodukowanych z używaniatransfor-
mowanych lub neoplastycznych komórek ssaków, które mogą zawierać endogenne zanieczyszczające
je wirusy lub wintegrowane sekwencje genów rakotwórczych wirusów. Podobnie problem stanowi
używanie wektorów plazmidu wykorzystujących inspirujące (promoter) elementy pochodzące z rako-
twórczych wirusów. Podstawowa troska o bezpieczeństwo leży w retencji rezydualnego DNA w
szczepionkach, szczególnie ponieważ powstanie raka jest fenomenem pojedynczej komórki, a takze
pojedyncza funkcjonalna jednostka obcego DNA zintegrowana w genom komórki gospodarza może
służyć do indukowania transformacji komórki jako pojedynczego przypadku lub części serii wielo-
czynnikowych zdarzeń. Obecnie proponowane standardy dla szczepionek pozwalają na zanieczysz-
czenie do 100 pikogram heterologicznego DNA w dawce. Jest to ekwiwalentem około 10 do potegi
8mej (100 milionów) „funkcjonalnych długości” DNA. Kompletne bezpieczeństwo natomiast wyma-
gałoby nieobecności DNA w produkcie (31).
Zauważmy te 100 milionów „funkcjonalnych długości” DNA w dawce szczepionki. Czy coś jest nie
tak z tym obrazem? Jak długo szersza publika będzie poddana tym produktom szczepionkowym, które
zgodnie z tą informacją, nawet nie są w przyblizeniu bezpieczne?
Dla przykładu, około 40 lat zajęło naukowej społeczności ostateczne uznanie, że mamy poważny pro-
blem jako rezultat zanieczyszczenia szczepionek polio małpim wirusem nr 40 (SV 40) w późnych
50tych i wczesnych 60tych latach. Była już wcześniejsza oczywistość, że niektóre odmiany ludzkich
guzów mózgu i innych organów  zawierały tego wirusa (32,33), ale społeczność lekarskabyła wolna,
aby uznać definitywnie związek pomiedzy SV40 a rakiem u ludzi. Jednakże dwa niezalezne  zespoły
badawcze ostatnio znalazły tego wirusa obecnego w 43% przypadków lymfomii nie-Hodkinsa
(34,35)Inne studium znalazło go w 36% guzów mózgu w 16% -ch próbek zdowych komórek krwi i
22% próbek zdrowego nasienia. (36) Co dziwne, SV40 został teraz wykryty jako infekujący dzieci
(37). Biorąc pod uwage, że dzieci obecnej ery nie uważa się za otrzymujące wirusa drogą zanieczysz-
czenia szczepionek, wynika stąd, że SV40 jest teraz przekazywany między ludźmi drogą dotąd nie-
znaną.
Inne małpie wirusy mogą zanieczyszczać małpie linie komórkowe (Vero) używane do produkcji
szczepionek. Przykład z literatury cytuje zanieczyszczającą obecność SV20, który jest onkogenicz-
nym adenowirusem (38)
Mówiąc prosto, czy można się wyprzeć, ze szczepionki ostatecznie przenoszą wirusy, DNA i proteiny
w na ludzi z obcych zwierzęcych źródeł (i możliwe, że  niezdrowych ludzkich) i to może silnie przy-
czyniać się do niewiarygodnego wzrostu przypadków raka i poważnych chronicznych chorób? Czy te
obce zwierzęce geny modyfikują twoje DNA? Ponadto zakładając, że obecność wirusa może twać lata
zanim zamanifestuje on się symptomami choroby i biorąc pod uwagę tendencję różnych agencji zwią-
zanych ze zdrowiem i korporacji do krótkoterminowych rozwiązań i zysków, czy my w ogóle będzie-
my znali długoterminowe konsekwencje zanim będzie za późno?
Inne krowie wirusy
Inny zanieczyszczający wirus znaleziony w cielęcym serum używanym do produkcji szczepionek, jest
cielęcy polyomavirus (są one mocno związane z rakiem); jeden z odnośnych artykułów zatytułowany
jest „Cielęcy polyomavirus – częsty zanieczyszczacz cielęcego serum” (39). Inne zanieczyszczenia
obejmują wirusa z rodziny parvovirus (40); inne studium cytuje „wirusopodobne cząstki” i mykopla-
zmopodobne czynniki” w odpowiednio 68% i 20% próbek (41); inne z kolei wymienia obecność za-
raźliwego krowiego wirusa zwanego rhinotracheitis (lub krowi herpesvirus 1) i parainfluenza- 3 wi-
rusaw dodatku do pospolitego BDV (42). Interesujący raport z 1975 nie tylko potwierdza obecność
tych wirusów w cielęcym serum, ale dodatkowo wymienia obecność krowiego enterovirus-4 i mówi
również, że 25% próbek serum przetestowanego przez dostawców i „uważanych za wolne od znanych
zanieczyszczeń wirusowych” było zanieczyszconych przez krowie wirusy (43). Powinno byc oczywi-
ste, ze jakikolwiek krowi wirus właściwy dla krwi (włączając w to poważne retrowirusy, jak krowie:
leukemii, visna, immunodeficiency) mogą w końcu zakończyć swą drogę w ludzkiej lub zwierzęcej
szczepionce, przez użycie cielęcego serum w procesie wytwarzania.
Zanieczyszcenie cielęcego serum przez pewne krowie hesperowirusy i możliwe implikacje dla ludz-
kiego zdrowia zasługują na krótkie streszczenie.Jest rzeczą znaną, że krowi hesperovirus-1 łatwo re-
plikuje się linii komórkowej z ludzkiego embrionu zwanej WI-38 (44). Podobnie wiadomo, że krowi
hesperovirus-4 jest dość „uporczywie obecny” w cielęcym serum i ma szerokie pole żywicieli, w tym
ludzkie komórki (45) i w rzeczywistości na tyle mocno replikuje się w 2 embrionalnych liniach ko-
mórkowychWI-38 i MRC-5, aby zmotywować jednego z autorów do podania szczegółów i ostrzeże-
nia: „metoda PCR (polimerazowego łańcucha reakcji) wykryła 10 tysięcy razy wyższy poziom DNA
krowiego hesperovirus-4 w stosunku do supernatanta (?) wykazujacego 100 krotnepowiększenie za-
raźliwych części.Ponieważ jest to pierwszy krowi herpesvirus (związany z herpesvirus 8 i wirusem
Epsteina-Barra), który replikuje w ludzkich komórkach in vitro, niebezpieczeństwo możliwego zara-
żenia ludzi przez krowi hesperovirus-4 nie może być ignorowane (46).
Rozstrzygającym słowem do tego możliwego zanieczyszczenia jest to, ze te same ludzkie linie ko-
mórkowe WI 38 i MRC 5 są dwoma najbardziej powszechnymi liniami komórkowymi używanymi do
produkcji wirusowych szczepionek (jak świnka, różyczka czy ospa) i oczywiście te linie komórkowe
karmione sa powszechnie cielęcym serum.
Zanieczyszczenia ze źródeł drobiowych.
Niektóre szczepionki wirusowe produkuje się przez hodowlę wirusów na jajkach kurzych. Pospolite
szczepionki produkowane tą metodą obejmują grypę, świnkę, odrę, żółtą febrę i inne. Podobnie jak te
zawierające wołowe materiały źródłowe, te pochodzące od kultur z embrionów kurczaków też są tra-
pione niektórymi bardzo poważnymi problemami wirusowych zanieczyszczeń. Ptasi białaczkowy
(leukosis) wirus (lub wirus ptasiej białaczki, ang. ALV) jest retrowiralnym patogenem, który infekuje
duże segmenty współczesnego przemysłu drobiarskiego i jest obecny w komercyjnych kurczakach i
jajach, a stąd w konsekwencji naraza ludzi (47). Jest to dość interesujący wirus w tym sensie, że może
być rozważany jako „rodzic”, ponieważ łatwo transformuje w oszałamiający szereg spokrewnionych
wirusów przez przejęcie jednego z licznych związanych z rakiem segmentów genu ze swego żywiciela
i włączenie go (ich) w swój własny genom.Dodatkowo ma on dodatkowo zdolność wszczepiania się w
genom żywiciela (włącznie z ludźmi) i, by tak rzec, ukrywa się w ten sposób i powoduje rakotwórcze
zmiany komórek z tego miejsca. Dostępna jest obfita literatura opisująca różne aktywne mechanizmy
tego i innych związanych z rakiem wirusów (48). Te pochodzące od „rodzica” ALV to m.in potężny
wirus mięsaka Rousa, inne związane z Rousem, avian myeloblastosis virus, avian myelocytoma virus,
avian erythroblastosis virus, Fujinami sarcoma virus, etc. Jedna z grup studiujących mechanizmy
ALV pisze: seryje przechodzenie (passaging) retrowirusa, który nie niesie onkogenów, na takie kultu-
ry, prowadzi do pojawiania się z dużą czestością nowych wirusów, które przeprowadzają onkogeny”
(49). Innymi słowy, posiadając odpowiednie warunki wzrostu, ALV łatwo transformuje w inne po-
krewne wirusy, ktore są już znane jako związane z rakiem.
Jak częsty jest ALV w szczepionkach wirusowych? Pierwsza oczywistość zanieczyszczenia wyszła na
światło dzienne w l.60tych, kiedy odkryto, że zawierały go szczepionki przeciw żółtej febrze (50).
Od tego czasu jest powzechną wiedzą w przemyśle, ze ten wirus lub jego komponenty wciąz są obec-
ne w zwierzęcych i ludzkich szczepionkach (51). Rzeczywiście, odnośny tekst na polu wirologii (edy-
cja z 2001) stwierdza, że „W obecnym czasie szczepionki produkowane przez 12 produkujących in-
stytutówsą zanieczyszczone ALV-em” (52).Jeden punkt, w którym zgadzają się badacze z tej dziedzi-
ny jest obecność ALV, ptasi endogenny wirus, ptasi reticuloendotheliosis wirus (inny ptasi retrowi-
rus), a także enzym zwany odwrotną transkryptazą ( komponent retrowirusów) w szczepionkach po-
myślanych do użytku ludzkiego, a szczególnie świnka, odra, żółta febra, grypa (53,54,55). W czym się
nie zgadzają, są to efekty w ludziach w terminach przenoszenia, infekcji i możliwych następujących
chorób. Ostatnie studium pochodzące od amerykańskiej CDC, która analizowała zamrożone serum z
krwi dzieci, które otrzymały szczepionki MMR (odra – swinka – różyczka), wskazuje na brak ptasich
wirusów w próbkach (56).
a teraz zobaczmy raporty od innych badaczy, które skłaniają nas do kwestionowania rezultatów tego
studium.
Jak to często bywa z wirusami, niektóre szczepy pokazują szczególne pokrewieństwo do określonych
typów tkanek czy warunków wzrostu, a ALV nie jest tu wyjątkiem (57). Jeden z badaczy wyjaśnia: „Z
powodu trudności w zarażaniu tymi wirusami komórek ssaków in vitro, generalnie utzrymuje się, że
nie zarażają one ludzi. nasze rezultaty pokazują, że wystawieni na ich działanie pracownicy drobiarni
i podmioty niezwiązane z możliwością kontaktu z tymi wirusami, miały przeciwciała w swoim serum
specyficznie skierowane przeciw ALSV [Avian leucosis/sarcoma viruses]. Wymaga to dalszych ba-
dań w tym przedmiocie, czy te odkrycia oznaczają, że wirus został wintegrowany w ludzki genom i
aby móc ocenić implikacje dla publicznego zdrowia ew. stąd wynikające”(58). W innym artykule wy-
jaśnia również, że na podstawie znanego sposobu zachowania tych wirusów w kulturach komórek
ssaków, nie można wykazać ich obecności w ludzkim ciele na podstawie tylko testu serum krwi. (47)
Innymi słowy  czy ten wirus (lub jego antyciała) potrzebuje być aktywnie obecny w krążeniu krwi w
chwili, gdy pobiera się krew? Co w przypadku, gdy cząski wirusa przemieściły się do innych tkanek?
Stąd owo powyższe studium CDC nie może przedstawiać właściwej oceny obecności wirusów czy
efektów długoterminowych wynikających z licznych pokrewnych „potomnych” wirusa ALV. Biorąc
pod uwage, że ALV np. może łatwo przechwycić ludzki „erbB” onkogen (59) oraz że „erbB” jak rów-
nież onkogeny zwane myc są silnie związane z pospolitą formą raka piersi, wydaje się, że problem za-
nieczyszczenia szczepionek przez ALV zasługuje na wysoki poziom uwagi! (Tak na marginesie, skró-
ty oznaczają “erythroblastosis” i „myelocytomatosis”, które są nazwami 2 skojarzonych z ALV wiru-
sów – „potomków”). Dobrze znany tekst z mikrobiologii podpiera te koncepcje ucząc, ze „ pierwotne
onkogeny są przejmowane w genomy retrowirusów z zadziwiającą łatwościa” (60).
Zanieczyszczenia toksynami
Niezamierzona obecność toksyn bakteryjnego pochodzenia zwanych edo- lub egzotoksynami w ludz-
kich i weterynaryjnych szczepionkach została rozpoznana od wielu lat. Są one pierwotnie obecne w
materiale źródłowym lub są wytwarzane jako rezultat bakteryjnych infekcji w procesie wytwarzania
(61,62).Różne metodyużywane w celu wyeliminowania wirusów i bakterii ze szczepionek sa po pro-
stu nieefektywne w usuwaniu tych problemowych toksycznych białek.(63) Wielu obserwatorów wy-
rażało zatroskanie, że obecność endotoksyn moze być źródłem poważnych niepożądanych reakcji wi-
dzianych u niektórych ludzi po otrzymaniu szczepionek (61, 64) Niektóre z nich, jak te przeciw dyfte-
rytowi czy tężcowi, są specyficznie tworzone po to, aby spowodować mechanizm ochronny w ciele
przeciwko bakteryjnym toksynom. Jednakże szczepionki przygotowane z bakterii mogą zawierać
znaczne i potencjalnie niebezpieczne twałe ilości toksyn i to pomimo kroków używanych podczas
produkcji mających na celu zmniejszenie ich toksycznej zdolności, jak opisane w komentarzu:
„Szczepionki składające się z gram-ujemnych bakterii zawierają endotoksyny w znacznących ilo-
ściach. Może to skutkować w niepożądanych efektach poszczepiennych u wrażliwych zwierząt” (65)
Było również raportowane, że zanieczyszczenia toksynami bakterii  rezydujących w cielęcym serum,
mogą wywołać peknięcia w DNA ludzkich komórek (66).
Bakteryjne zanieczyszczenie – nanobakterie
Nanobakterie to ostanio odkryte patogeny zarażające ludzi. uważane są za najmniejsze istniejące
formy bakterii znanych nauce. Nie poddają się one zwyczajnym procesom filtracyjnym i mogą łatwo
zaatakować inne komórki i spowodować ich śmierć. Są one również skalsyfikowane jako „pleomo-
ficzne”, tzn. maja zdolność zmiany fizycznej postaci. Ludzka różnorodność tych patogenów została
odkryta jako przyczyna lub współ- szeregu chorobowych warunków, z których kilka to arteriosklero-
za, choroba wieńcowa serca, choroby i kamienie nerek, skleroza, zapalenie stawów, alzheimer, niektó-
re odmiany raka, i inne (67).
Ponieważ ten gatunek bakterii jest charakterystyczny dla ssaków i musi być wytworzony w laborato-
riach na ssaczym serum krwi, nie dziwi różnorodność tych nanobakterii wyizolowanych jako zanie-
czyszczacz cielęcego serum, ssaczych bioproduktów i szczepionek. jedno ze studiów donosi, ze 100%
serum bydła w jednym amerykańskim stadzie wykazywało antygeny nanobakterii i cytuje inny raport
z Europy, że „więcej niż 80% próbek komercyjnego wołowego serum zawiera nanobakterie. (68).
Oczywiście, każda szczepionka, która musi zawierać ssacze produkty podczas produkcji (są nimi
krowie, małpie czy ludzkie komórki, serum lub krew), będzie podatna na zanieczyszczenie nanobakte-
riami. było to rzeczywiście zweryfikowane, kiedy grupa badaczy stwierdziła, że 2 na 3 próbki nieak-
tywnej szczepionki na polio i 3na 6 szczepionek weterynaryjnych było zanieczyszczone nanobakte-
riami.Wskazali oni, że nanobakterie mogą pochodzić od cielęcego serum i zanieczyszczonych kultur
linii komórkowych. (69)jakakolwiek myśląca osoba z podstawową wiedzą o produkcji szczepionek
może wydedukować, ze nanobakterie bez wątpienia infekowały ludzi w szeroko rozpowszechniony
sposób przez procedury szczepienne.ktoś może się dziwić, czy to nie przyczyniło się do obecnej panu-
jące arteriosklerozy czy ogólnie chorób serca.
Bakteryjne zanieczyszczenie -mykoplazma i pokrewne formy
Jeśli jest jakiś jeden typ bakteryjnych zanieczyszczeń w szczepionkach wymagający szczególnej uwa-
gi, to sa to mykoplazmy. Te małe organizmy nie mają struktury charakterystycznej dla większości
bakterii, tj. zazwyczaj zawierają cienką zewnętrzną membranę w porównaniu do bardziej złożonych
kompleksów ścian zwyczajnych form bakterii. Opisywane są jako zdolne do prześlizgnięcia się przez
procedury filtracyjne i mogą przenieść się na inne media przez powietrze czy inne rutynowe działania
w laboratoriach (70).
Jedno ze źródeł stwierdza, ze „mniej niż 10% laboratoriów obecnie testuje na infekcję  czy zanie-
czyszczenie regularnie; „że mykoplazmy wpływają praktycznie na każdy aspekt biologii komórkowej
i że laboratoria „które nie testują na mykoplazmy prawdopodobnie przechowują zanieczyszczone linie
komórkowe i mogą mieć nawet zanieczyszczone całe swoje zapasy, jako że mykoplazmy rozprzest-
zreniają się łatwo wzdłuż linii komórkowych przez ang. regents and media, the operator and the work
surface” (ostatnie to powierzchnię czynną)(71). Są oporne na pewne typy antybiotyków używanych
do zabicia bakterii (70, 72) i są podmiotami zmieniającymi forme pod wpływem zmieniających się
biochemicznych czy fizjologicznych warunków (73).
Czasopisma i literatura przemysłu wypełniona jest odnośnikami do problemu zanieczyszczeń myko-
plazmą w kulturach komórkowych i szczepionkach. Różne studia cytują zniszczone linie komórkowe
wahające się w granicach od 55 do 87% 971, 72, 74, 75, 76) i jak wiemy, jeśli ten patogen jest już w
kulturze komórkowej używanej do produkcji szczepionek, jest zdolny do pojawienia się w finalnym
produkcie (77, 78, 79, 80).
Jeden z autorów twierdzi: „Zanieczyszczenia mykoplazmą mogą być uważane za ważnie nie tylko z z
powodu ich roli jako patogenów, ale z powodu tego, że mogą wskazywać na niewystarczającą troske
podczas produkcji szczepionek czy kontroli jakości” (81). Gatunki mykoplazm zanieczyszczających
kultury komórek włączając ludzką, fermentującą 9podejrzewaną o chorobę wojny w Zatoce), arginini,
hyorhinis, orale, pirum, pneumoniae, Acholeplasma laidlawii (75, 76, 82). Każda szanowana firma
sprzedająca tkanki czy materiał kultur komórkowych również musi testowac i sprzedawać zestawy do
odkrywania mykoplazm (72, 75, 76, 83, 84).
Mykoplazmy i stowarzyszone różne formy od dość dawna były kojarzone z wieloma procesami cho-
robowymi, włączając raka, chroniczne choroby jak syndrom chronicznego zmęczenia, ból mięśni, ar-
tretyzm, choroba wojny w Zatoce i wielu innych (73, 85, 86)Nie byłoby możliwe zacytowaćcałą od-
nośną literaturę w tym krótkim raporcie na temat tej rozległej dziedziny mikrobiologii, która jest czę-
sto ignorowana przez wielką część społecznośći medycznej, czasami z tragicznymi konsekwencjami.
Mykoplazmy bez wątpienia mają zdolność zmienainia błon komórkowych i ich antygenów, rozrywa-
nia DNA i zmieniania metabolizmu komórkowego zarówno in vitro jak i in vivo (70, 71, 72, 73, 86).
Zanieczyszczenia  krzyżowe linii komórkowych
Jak pamietamy, wszelki wirusowe szczepionki mogą być produkowane tylko przy użyciu komórek,
zatem czystość linii komórkowych jest wazną sprawą. Najbardziej znany przykład wielu linii komór-
kowych zanieczyszczonych z zewnętrznych źródeł pojawił się wówczas, gdy znane i estremalnie wy-
magające komórki rakowe HeLa zaczęły pojawiać się w laboratoriach całego świata w latach 60tych.
Fenomen ten został dobrze udokumentowany (87, 88, 89, 90) i jest on przedmiotem całej książki (91).
jedno studium z 1976 cytowałolitanię zanieczyszczeń we wszystkich pierwotnych i ciągłych liniach
komórkowych, które poddano badaniu – znaleziono wiele wirusów jak i komórek HeLa (92). gdy lata
leciały, pojawiały się kolejne raporty: jeden z 1984 np. mówi o miedzy – i wewnątrzgatunkowych
krzyżowych zanieczyszczeń komórek, ze 35% wszystkich linii komórkowych jezt zniszczonych i że
większość tych linii było pierwotnie komórkami ludzkiego pochodzenia (93).
przeskoczmy do 1999. Studium w Niemczech odkrywa, ze problem trwa, jeśli się nie pogarsza. w
przeglądzieludzkich linii komórkowych, najpowszechniejsze zanieczyszczenia krzyżowe pochodziły
z „klasycznych rakowych linii komórkowych”, że te skażone linie nieświadomie były używanew set-
kach projektów, które generowały potencjalnie fałszywe raporty. uważa się to za „problem poważny i
trwały wymagający radykalnych jednostek miary” (94). Sytuacja jest taka, że wielu naukowców było
pobudzonych do napisania listu do poważanego czasopisma ”Nature” w I 2000, wzywającego do na-
tychmistowej akcji ustanowienia procedur, które zweryfikowałyby czystość komórek używanych do
badań i produkcji biologicznych produktów, zapewniających wolność od mykoplazm i zawierających
informację o ryzyku dla życia (95) (Czyżbym słyszał poprawnie – komórki mogą być uważane za ry-
zyko dla życia 9pyta ret. autor opracowania – przyp. tłum.)czy cos się zmieniło od wtedy aby przeciw-
działać sytuacji?> Istnieje następny raport ze stycznia 2002, ze dwie główne linie komórkowe używa-
ne do projektów badawczych  właśnie okazały się być komórkami HeLa (96).
proszę teraz przypomnieć sobie informacje z wcześniejszych partii raportu, ze proponowało się pro-
dukcję szczepionek i innych bioproduktów używając wyrąźnie rakowych linii komórkowych, włącza-
jąc w to HeLa (25).Czy wydaje się to racjonalne, szczególnie ze obecne linie są niebezpiecznie na-
znaczone przez HeLa i możliwie inne rakowe komórki? Proszę przypomnieć sobie 100 milionów do-
zwolonych jednostek komórkowo źródłowego DNA dozwolonego na dawkę szcepionki ( i te dawki
nie włączają wirusowych zanieczyszczeń). Czy ktoś ma tu ochotę na małą podskórną zupkę kompo-
nentów komórek rakowych? Z możliwymi fragmentami małpich komórek jako przyprawę  i wirusami
do smaku?
Dodatkowe punkty pod rozwagę.
Istnieje szereg apeli do publiki i społeczności medyczneja aby chciały być świadome w sprawie bez-
piecznego udzielania szczepionek. Ludzkie i zwierzęce ciało normalnie posiada bariery pomagające
chronić przed infiltracją obcych czynników, miedzy innymi skórę, wysciółke śluzową aparatu odde-
chowego i trawiennego, barirę krew-mózg. nakłucie skóry przebija tę barierę. grupa badaczy twierdzi:
„wirusowe zanieczyszczenia bioproduktów takich jak szczepionki, produkty krwi czy biologiczny ma-
teriał używany w chirurgii dla transplantacji jest bardziej ryzykowny, ponieważ zastosowanie zanie-
czyszczającego wirusa zazwyczaj okazuje się w przeniknięciu sysemów naturalnej bariery wirusów
ciała (tekst ang. niejasny – przyp. tłum.). Zanieczyszczenie bioproduktów powinno być uznawane jako
ryzyko, obojętnie jakiej metody użyto dla jego wykrycia.(97) Nawet większym zmartwieniem jest po-
dawanie szczepionek nosowo czy przypadkowe przejścia tą drogą. (98) Tekst Fields Virology z 2001
r. powiada, że „trakt węchowy został od dawna rozpoznany jako aternatywna droga dla centralnego
systemu nerwowego niechroniona przez barierę krew-mózg. podczas gdy ten autor szczególnie ma na
myśli rodzinę flavivirus (tj. wewnątrznosowe szczepienie ludzi flavivirus-ami może skutkować śmier-
telnym zapaleniem mózgu (99)), ten wzór potencjalnego niebezpieczeństwa może wymagąć większej
uwagi niż obecnie mu się poświęca, szczególnie jeśli bierze się pod uwagę stosowanie tej drogi dal
masowych szczepień ludności czy wojska i z uwagi na fakt, że w szczepionkach mogą byc obecne za-
nieczyszczające wirusy czy toksyny, które mogą mieć szczególną skłonność do komórek i takanek
nerwowych.
Program masowych szczepień często używa wstrzykiwaczy ciśnieniowych, które oszczędzają niewy-
gód związanych z igłami i strzykawkami. jednakże studium opublikowane w lipcu 2001 pokazało, ze
4 przetestowane wsztrzykiwacze miały zdolność do przenoszenia śladowych ilości płynów czy krwi (i
tym sposobem wirusów takich jak hep B i C, HIV, etc) z jednego odbiorcy do następnego (100).Inne
liczne artykuły potwierdzają niebezpieczeństwo i podważają bezpieczeństwo takich urządzeń. , wła-
czając w to studium  raprtujące wybuch hep B związanej z użyciem wstzrykiwacza (101, 102).
Niektóre najnowszetypy szczepionek zwane „podjednostką” (ang. subunit) lub „nagim DNA”
Bez wchodzenia w szczegóły ich produkcji, używają one technik inżynierii genetycznej. Szczepionki
„podjednostkowe” ogólnie wszczepiają wirusowe czy bakteryjne sekcje DNA w DNA z drożdży, któ-
remu pozwala się reprodukować w wielkich ilościach. Proteina przeznaczona do szczepionki jest na-
stępnie separowana od komórek drożdży. W przypadku szczepionek z nagim DNA, wirusowy gen lub
DNA jest najpierw reprodukowany, potem dzielony na plazmid (który jest wolnym DNA, szeroko
używanym w technologii rekombinującej), reprodukowany w bakteriach lub komórkach, a następnie
separowany od nich dla zawarcia w szczepionce. Szczepionki z rekombinowanych genów mogą byc
również produkowane dzięki tym metodom. np. Hep b jest obecnie wyłącznie rekombinowaną szcze-
pionką (103, 104).
Jednym z głównych zmartwień związanych z tymi metodami jest nieprzewidywalność i oddziaływanie
końcowego produktuszczepionkowego z proteinami lub DNA gospodarza. Dokument z FDA stwier-
dza: „ genetyczna toksyczność: integracja plazmidu z szczepionki DNA do genomu szczepionego
podmiotu jest ważnym teoretycznym ryzykiemdo rozważenia w przedklinicznych studiach. Problem
polega na tym, że zintegrowana szczepionka moze powodować wszepioną mutagenezę przez aktywa-
cję onkogenów lub inaktywację genów powodujących supresję nowotworów. Dodatkow zintegrowany
plazmid ze szczepionki DNAmoże skutkować w chromosomalnych niestabilnościach przez indukcję
chromosomalnych pęknięć i rearanżacji” (105). Inna grupa doradza: „Badawcze znaleziska w terapii
genowej i rozwoju szczepionek pokazują, że nagie / wolne konstrukcje kwasów nukleinowych są ła-
two przejmowane przez komórki wszystkich gatunków włacznie z ludzkim. te konstrukcje mogą zo-
stać wintegrowane w w genom komórki  i taka integracja może prowadzić do szkodliwych biologicz-
nych efektów, łacznie z rakiem (106). Aby powtórzyć niebezpieczeństwo związane z rakowatymi li-
niami komórkowymi badacz powiada „ Obecnie technologia rekombinacji DNA rozszerzyła się poza
komórki bakteryjne na komórki ssaków, z których pewne mogą być rakotwórcze (107).
Wydaje się oczywiste, że potrzeba nowego i otwartego dialogu na temat szczepionek pomiedzy
regulującymi agencjami, wytwórcami, społecznością badawczą i medyczną i społeczeństwem.
Wielu zostało wyśmianych z powodu odmawiania szczepień dla nich czy ich dzieci. Jednakże
rozważając pojawialność krótkoterminowych niepożądanych efektów i kwestionowalnej sku-
teczności (108), możliwego długoterminowego zniszczenia zdrowia, a teraz również stojąc przed
potencjalnym szerokim zniszczeniem swobód obywatelskich, czy  dziwne jest, że wielu pyta, ja-
kie aktualne korzyści otaczają większość protokołów szczepień? Czy przypadki zniszczonych
dzieci, niefunkcjonalnych dorosłych,  gigantyczny rozrost przypadków raka, odpornościowych i
chronicznych chorób może być po prostu i slepo akceptowane przez społeczeństwo jako „tole-
rowalne straty”?
Jako obywatel z prawem do dobrego zdrowia proszę być poinformowanym o tych sprawach. jakość
szczepionek  w USA polega w przeważającej części na raportach producentów dla FDA (am. komisji
leków). Oto odpowienie stwierdzenie z CDC „Wymaga się od wytwórców przekazywania wyników
ich własnych testów na skuteczność, bezpieczeństwo i czystość kożdego sortu szczepionki do FDA.
Wymaga się od nich przesłania próbki z każdego sortu dla FDA do testowania. Jednakże gdy sponsor
opisze alternatywną procedurę zapewniającą ciągłe zapewnienie bezpieczeństwa, czystości i skutecz-
ności, CBER może ustalić, że rutynowe przekazywanie protokołu wypuszczenia sortu  (pokazujące
rezultaty zastosowanych testów) i próbki nie są konieczne”. (110) Tak,  to jest rzut oka na protokuł
kontroli jakości, ktory dogląda rynek o wartości miliardów dolarów, a właśnie dopuszczający te
wszystkie zanieczyszczenia do szczepionek.
Może być pomocne aby mieć jakieś pojęcie o zakresie operacji, aby zrozumieć, z czym tu mamy do
czynienia.Radzi nam się, że „Operacje na wielką skalę na kulturach komórkowych dla produktów bio-
technologicznych używają milionów litrów złożonych mediów i gazów, jak również ogromne ilo-
ściorganicznego i nie- surowca. Ten surowiec trzeba zawsze taktować jako zawierający zanieczysz-
czenia przez dochodzące czynniki (111). A ponieważ istnieje wielak liczba ludzkich i zwierzęcych wi-
rusów (czy ich segmentów), ktore mogą trafić do ostatecznego produktu szczepionkowego,  wymaga-
łoby to porównywalnej wielkości banku molekularnych prób, ajk również częstego i szerokiego te-
stowania, aby wykryć obecnośćtych zanieczyszczających czynników. to dołożyłoby kosztów i czasu
wytwórcom. Co wymaga decyzji to to, czy wysiłek i koszt związany z czyszczeniem tych przypusz-
czalnie nikczemnych  medycznych produktów warty jest płynących stąd korzyści dla publicznego
zdrowia?A ponieważ pewne zwierzęce produkty są konieczne dla produkcji szczepionek, może być
również konieczne wyczyszczenie domu na szerego poziomów, włączając w to sektor rolniczy. Na
przykład nie jest tajemnicą, że komercyjne stada kurczakówhodowane dla mięsa i jajekczęsto noszą
zaraźliwy AVL, wymieniany wcześniej w raporcie (112,113,114)
aby zapisać, szczepionka przeciw ospie zaordynowana przez rząd USA od firmy Aventis produkowa-
na jest na dwóch typach ciągłych linii komórkowych: ludzkich embrionalnych MRC-5 i komórkach
zielonej małpy Vero (115). Możemy być świadomi tego, co powiedział jeden z badaczy, ze „komórki
normalnego embrionu i naskórka przypuszczalnie reprezentują taki stan rozwoju, który jest genetycz-
nie niestabilny, powodujący je do znaczących przypuszczalnych złośliwych transformacji. (116). Csy
pozostałości tych typów komórkowych są czymś, czego byśmy sobie życzyli mieć wstrzyknięte w na-
sze ciała?
Decyzja jaką podejmujecie przez akceptację czy odrzucenie szczepienia moze byc bardzo osobista,
ale cokolwiek zdecydujecie spróbujcie byc poinformowani nt. prawdziwych korzyści i ryzyka. nikt
nie powinien byc zmusznay do poddania się jakiejkolwiek procedurze medycznej, a szczególnie takiej
o kwestionowalnej wartości.

Items with a PMID number will usually have abstracts available to read. Go to the PubMed website:
http://www4.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi and enter the accession number into the search box.]

1. Trijzelaar B. Regulatory affairs and biotechnology in Europe: III. Introduction into good regulatory practice–validation of
virus removal and inactivation. Biotherapy 1993; 6(2):93-102. PMID 8398576.
2. Vilcek S. Identification of pestiviruses contaminating cell lines and fetal calf sera. Acta Virol 2001 Apr;45(2):81-6. PMID
11719986.
3. Barkema HW, Bartels CJ, van Wuijckhuise L, Hesselink JW, Holzhauer M, Weber MF, Franken P, Kock PA, Bruschke
CJ, Zimmer GM. Outbreak of bovine virus diarrhea on Dutch dairy farms induced by a bovine herpesvirus 1 marker vaccine
contaminated with bovine virus diarrhea virus type 2. Tijdschr Diergeneeskd 2001 Mar 15;126(6):158-65. PMID 11285633.
4. Rolleston WB. Bovine serum: reducing the variables through the use of donor herds. Dev Biol Stand 1999;99:79-86.
PMID 10404879.
5. Bolin SR, Matthews PJ, Ridpath JF. Methods for detection and frequency of contamination of fetal calf serum with bovine
viral diarrhea virus and antibodies against bovine viral diarrhea virus. : J Vet Diagn Invest 1991 Jul;3(3):199-203. PMID
1655059.
6. Erickson GA, Landgraf JG, Wessman SJ, Koski TA, Moss LM. Detection and elimination of adventitious agents in con-
tinuous cell lines. Dev Biol Stand 1989;70:59-66. PMID 2759356.
7. Yanagi M, Bukh J, Emerson SU, Purcell RH. Contamination of commercially available fetal bovine sera with bovine viral
diarrhea virus genomes: implications for the study of hepatitis C virus in cell cultures. J Infect Dis 1996 Dec;174(6):1324-7.
PMID 8940226.
8. Giangaspero M, Harasawa R, Verhulst A. Genotypic analysis of the 5′-untranslated region of a pestivirus strain isolated
from human leucocytes. Microbiol Immunol 1997;41(10):829-34. PMID 9403511.
9. Harasawa R, Mizusawa H. Demonstration and genotyping of pestivirus RNA from mammalian cell lines. Microbiol Im-
munol 1995;39(12):979-85. PMID 8789057.
10. Brock, KV. Pathogenesis of BVDV Infections. http://www.vetmed.auburn.edu/~brockkv/path.htm and
http://www.vetmed.auburn.edu/~brockkv/terms.htm
11. Stoffregen B, Bolin SR, Ridpath JF, Pohlenz J. Morphologic lesions in type 2 BVDV infections experimentally induced
by strain BVDV2-1373 recovered from a field case. Vet Microbiol 2000 Nov 15;77(1-2):157-62. PMID 11042409.
12. Meehan JT, Lehmkuhl HD, Cutlip RC, Bolin SR. Acute pulmonary lesions in sheep experimentally infected with bovine
viral diarrhoea virus. J Comp Pathol 1998 Oct;119(3):277-92. PMID 9807729.
13. Loken T, Krogsrud J, Bjerkas I. Outbreaks of border disease in goats induced by a pestivirus-contaminated orf vaccine,
with virus transmission to sheep and cattle. J Comp Pathol 1991 Feb;104(2):195-209. PMID 1650802.
14. Yolken R, Dubovi E, Leister F, Reid R, Almeido-Hill J, Santosham M. Infantile gastroenteritis associated with excretion
of pestivirus antigens. Lancet 1989 Mar 11;1(8637):517-20. PMID 2564059.
15. Potts BJ, Sever JL, Tzan NR, Huddleston D, Elder GA. Possible role of pestiviruses in microcephaly. Lancet 1987 Apr
25;1(8539):972-3.
16. Harasawa R. Latent Risk in Bovine Serums Used for Biopharmaceutic Production.
http://www.asmusa.org/pcsrc/sum02.htm
17. Levings RL, Wessman SJ. Bovine viral diarrhea virus contamination of nutrient serum, cell cultures and viral vaccines.
Dev Biol Stand 1991;75:177-81. PMID 1665461.
18. http://www.nybloodcenter.org/PatentsAndLicensing/SDTechnology.htm
19. Giangaspero M, Vacirca G, Harasawa R, Buttner M, Panuccio A, De Giuli Morghen C, Zanetti A, Belloli A, Verhulst A.
Genotypes of pestivirus RNA detected in live virus vaccines for human use. J Vet Med Sci 2001 Jul;63(7):723-33. PMID
11503899.
20. Harasawa R, Mizusawa H. Detection of Pestiviruses from Mammalian Cell Cultures by the Polymerase Chain Reaction.
Proceedings of 3rd Internet World Congress on Biomedical Sciences 1996.12.9-20 Riken, Tsukuba, Japan.
http://www.3iwc.riken.go.jp/CONGRESS/SYMPO/SBB0202/AK0111/TIT.HTM
21. Contreras G, Bather R, Furesz J, Becker BC. Activation of metastatic potential in African green monkey kidney cell lines
by prolonged in vitro culture. In Vitro Cell Dev Biol 1985 Nov;21(11):649-52. PMID 4066602.
22. Levenbook IS, Petricciani JC, Elisberg BL. Tumorigenicity of Vero cells. J Biol Stand 1984 Oct;12(4):391-8. PMID
6526826.
23. Furesz J, Fanok A, Contreras G, Becker B. Tumorigenicity testing of various cell substrates for production of biologicals.
Dev Biol Stand 1989;70:233-43. PMID 2759351.
24. Letter to Sponsors Using Vero Cells as a Cell Substrate for Investigational Vaccines. Department of Health and Human
Services, Public Health Service, Food and Drug Administration, Division of Vaccines and Related Products Applications,
March 12, 2001. http://www.fda.gov/cber/ltr/vero031301.htm
25. U.S. Dept. of Health and Human Services, Public Health Service, Food and Drug Administration, Center for Biologics
Evaluation and Research. Evolving Scientific and Regulatory Perspectives on Cell Substrates for Vaccine Development.
http://www.fda.gov/cber/minutes/0907evolv.txt
26. Lewis AM Jr. Developing an approach to evaluate the use of neoplastic cells as vaccine substrates. Dev Biol (Basel)
2001;106:37-42; discussion 42-3. PMID 11761251.
27. Purcell DF. Pathogenesis of replication competent retroviruses derived from mouse cells in immunosuppressed primates:
implications for use of neoplastic cells as vaccine substrates. Dev Biol (Basel) 2001;106:187-98; discussion 199, 253-63.
PMID 11761231.
28. Amosenko FA, Svitkin YV, Popova VD, Terletskaya EN, Timofeev AV, Elbert LB, Lashkevich VA, Drozdov SG. Use of
protamine sulphate for elimination of substrate DNA in poliovaccines produced on continuous cell lines. Vaccine 1991
Mar;9(3):207-9. PMID 1645900.
29. Thyagarajan B, McCormick-Graham M, Romero DP, Campbell C. Characterization of homologous DNA recombination
activity in normal and immortal mammalian cells. Nucleic Acids Res 1996 Oct 15;24(20):4084-91. PMID 8918816 (full text
article available free at this link).
30. Ruscetti SK. Generation of mink cell focus-inducing retroviruses: a model for understanding how viralviral and viral-
cellular interactions can result in biological consequences. Dev Biol (Basel) 2001;106:163-7; discussion 167-8, 253-63.
PMID 11761228.
31. Hilleman MR. History, precedent, and progress in the development of mammalian cell culture systems for preparing vac-
cines: safety considerations revisited. J Med Virol 1990 May;31(1):5-12. PMID 2198327.
32. Butel JS, Lednicky JA. Cell and molecular biology of simian virus 40: implications for human infections and disease. J
Natl Cancer Inst 1999 Jan 20;91(2):119-34. PMID 9923853.
33. Arrington AS, Lednicky JA, Butel JS. Molecular characterization of SV40 DNA in multiple samples from a human meso-
thelioma. Anticancer Res 2000 Mar-Apr;20(2A):879-84. PMID 10810370.
34. Vilchez RA, Madden CR, Kozinetz CA, Halvorson SJ, White ZS, Jorgensen JL, Finch CJ, Butel JS. Association between
simian virus 40 and non-Hodgkin lymphoma. Lancet 2002 Mar9;359(9309):817-23. PMID 11897278.
35. Shivapurkar N, Harada K, Reddy J, Scheuermann RH, Xu Y, McKenna RW, Milchgrub S, Kroft SH, Feng Z, Gazdar AF.
Presence of simian virus 40 DNA sequences in human lymphomas. Lancet 2002 Mar 9;359(9309):851-2. PMID 11897287.
36. Bu X, Zhang X, Zhang X, et Al. A study of simian virus 40 infection and its origin in human brain tumors. Zhonghua Liu
Xing Bing Xue Za Zhi 2000 Feb;21(1):19-21. PMID 11860751.
37. Butel JS, Jafar S, Wong C, Arrington AS, Opekun AR, Finegold MJ, Adam E. Evidence of SV40 infections in hospital-
ized children. Hum Pathol 1999 Dec;30(12):1496-502. PMID 10667429.
38. von Mettenheim AE. Studies on simian viruses as possible contaminants of inactivated virus vaccines. I. Direct and sero-
logic detection of simian adenovirus SV20. Zentralbl Bakteriol [Orig A] 1975 Jul;232(2-3):131-
40. PMID 1179876.
39. Schuurman R, van Steenis B, Sol C. Bovine polyomavirus, a frequent contaminant of calf serum. Biologicals 1991
Oct;19(4):265-70. PMID 1665699.
40. Nettleton PF, Rweyemamu MM. The association of calf serum with the contamination of BHK21 clone 13 suspension
cells by a parvovirus serologically related to the minute virus of mice (MVM). Arch Virol 1980;64(4):359-74. PMID
7396725.
41. Fong CK, Gross PA, Hsiung GD, Swack NS. Use of electron microscopy for detection of viral and other microbial con-
taminants in bovine sera. J Clin Microbiol 1975 Feb;1(2):219-24. PMID 51855.
42. Erickson GA, Bolin SR, Landgraf JG. Viral contamination of fetal bovine serum used for tissue culture: risks and con-
cerns. Dev Biol Stand 1991;75:173-5. PMID 1665460.
43. Kniazeff AJ, Wopschall LJ, Hopps HE, Morris CS. Detection of bovine viruses in fetal bovine serum use in cell culture.
In Vitro 1975 Nov-Dec;11(6):400-3. PMID 172434.
44. Michalski FJ, Dietz A, Hsiung GD. Growth characteristics of bovine herpesvirus 1 (infectious bovine rhinotracheitis) in
human diploid cell strain WI-38. Proc Soc Exp Biol Med 1976 Feb;151(2):407-10. PMID 175382.
45. Egyed L. Bovine herpesvirus type 4: a special herpesvirus (review art icle). Acta Vet Hung 2000;48(4):501- 13. PMID
11402667.
46. Egyed L. Replication of bovine herpesvirus type 4 in human cells in vitro. J Clin Microbiol 1998 Jul;36(7):2109-11.
PMID 9650976.
47. Johnson ES. Poultry oncogenic retroviruses and humans. Cancer Detect Prev 1994;18(1):9-30. PMID 8162609.
48. For example, see Nevins JR, “Cell Transformation by Viruses”, in Knipe DM et al (ed.), 2001. Fields Virology (4th ed),
Vol. I, chapter 10, p.245-283. Lippincott. Also see Joklik WK, “Tumor Viruses”, in Joklik WK et al, 1992. Zinsser Microbi-
ology (20th ed), chapter 59, p.869-905. Appleton & Lange.
49. Felder MP, Eychene A, Laugier D, Marx M, Dezelee P, Calothy G. Steps and mechanisms of oncogene transduction by
retroviruses. Folia Biol (Praha) 1994;40(5):225-35. PMID 7895853.
50. Harris RJ, Dougherty RM, Biggs PM, Payne LN, Goffe AP, Churchill AE, Mortimer R. Contaminant viruses in two live
virus vaccines produced in chick cells. J Hyg (Lond) 1966 Mar;64(1):1-7. PMID 4286627.
51. Payne LN, Biggs PM, Chubb RC, Bowden RS. Contamination of egg-adapted canine distemper vaccine by avian leukosis
virus. Vet Rec 1966 Jan 8;78(2):45-8. PMID 4285488.
52. Knipe DM et al (ed.) 2001. Fields Virology (4th ed), Vol. I, p.1103. Lippincott.
53. Johnson JA, Heneine W. Characterization of endogenous avian leukosis viruses in chicken embryonic fibroblast sub-
strates used in production of measles and mumps vaccines. J Virol 2001 Apr;75(8):3605-12. PMID 11264350.
54. Maudru T, Peden KW. Analysis of a coded panel of licensed vaccines by polymerase chain reaction-based reverse tran-
scriptase assays: a collaborative study. J Clin Virol 1998 Jul 24;11(1):19-28. PMID 9784140.
55. Tsang SX, Switzer WM, Shanmugam V, Johnson JA, Goldsmith C, Wright A, Fadly A, Thea D, Jaffe H, Folks TM,
Heneine W. Evidence of avian leukosis virus subgroup E and endogenous avian virus in measles and mumps vaccines de-
rived from chicken cells: investigation of transmission to vaccine recipients. J Virol 1999 Jul;73(7):5843-51. PMID
10364336.
56. Hussain AI, Shanmugam V, Switzer WM, Tsang SX, Fadly A, Thea D, Helfand R, Bellini WJ, Folks TM, Heneine W.
Lack of evidence of endogenous avian leukosis virus and endogenous avian retrovirus transmission to measles, mumps, and
rubella vaccine recipients. Emerg Infect Dis 2001 Jan-Feb;7(1):66-72. PMID 11266296. Full article text available at
http://www.cdc.gov/ncidod/eid/vol7no1/hussain.htm
57. Arshad SS, Howes K, Barron GS, Smith LM, Russell PH, Payne LN. Tissue tropism of the HPRS-103 strain of J sub-
group avian leukosis virus and of a derivative acutely transforming virus. Vet Pathol 1997 Mar;34(2):127-37. PMID
9066079.
58. Johnson ES, Overby L, Philpot R. Detection of antibodies to avian leukosis/sarcoma viruses and reticuloendotheliosis vi-
ruses in humans by western blot assay. Cancer Detect Prev 1995;19(6):472-86. PMID 8925516.
59. Raines MA, Maihle NJ, Moscovici C, Crittenden L, Kung HJ. Mechanism of c-erbB transduction: newly released trans-
ducing viruses retain poly(A) tracts of erbB transcripts and encode C-terminally intact erbB proteins. J Virol 1988
Jul;62(7):2437-43. PMID 2897475.
60. Joklik WK, “Tumor Viruses”, in Joklik WK et al, 1992. Zinsser Microbiology (20th ed.), chapter 59, p.889. Appleton &
Lange.
61. Geier MR, Stanbro H, Merril CR. Endotoxins in commercial vaccines. Appl Environ Microbiol 1978 Sep;36(3):445-9.
PMID 727776.
62. Kreeftenberg JG, Loggen HG, van Ramshorst JD, Beuvery EC. The limulus amebocyte lysate test micromethod and ap-
plication in the control of sera and vaccines. Dev Biol Stand 1977;34:15-20. PMID 838139.
63. Sharma SK. Endotoxin detection and elimination in biotechnology. Biotechnol Appl Biochem 1986 Feb;8(1):5-22.
PMID 3548752.
64. Fumarola D, Panaro A, Palma R, Mazzone A. Endotoxic contamination of biological products (ribosomal vaccines, viral
vaccines and interferon). G Batteriol Virol Immunol 1979 Jan-Jun;72(1-6):72-7. PMID 95449.
65. Cussler K, Godau H, Gyra H. Investigation of the endotoxin content of veterinary vaccines. ALTEX 1994;11(5):24-29.
PMID 11178403.
66. Whitaker AM, Smith EM. Effect of bacterial toxins in serum on the chromosomes of WI-38. Dev Biol Stand 1976 Dec
13-15;37:185-90. PMID 801471.
67. See “What are nanobacteria?” at http://www.nanobaclabs.com/PageDisplay.asp?p1=6578
68. Breitschwerdt EB, Sontakke S, Cannedy A, Hancock SI, Bradley JM. Infection with Bartonella weissii and detection of
Nanobacterium antigens in a North Carolina beef herd. J Clin Microbiol 2001 Mar;39(3):879-82. PMID 11230398. Full arti-
cle text available at http://jcm.asm.org/cgi/content/full/39/3/879?view=full&pmid=11230398
69. Nanobacteria detected in vaccines. NanoNews 2001 July;1(2). Article available at
http://www.nanobaclabs.com/Files/Newsletter/JulyNANONEWS1.pdf
70. Cell Culture Contamination Example. Mycoplasma. http://www.unc.edu/depts/tcf/mycoplasma.htm
71. Prasad E, Lim-Fong R. Mycoplasmas. http://www2.provlab.ab.ca/bugs/biologos/9702mypl.htm
72. Mycoplasma Detection Kit. http://www.atcc.org/Products/MycoplasmaDetectKit.cfm
73. Mattman LH, 2001. Cell wall deficient forms: stealth pathogens (3rd ed.). CRC Press.
74. Uphoff CC, Drexler HG. Prevention of mycoplasma contamination in leukemia -lymphoma cell lines. Hum Cell 2001
Sep;14(3):244-7. PMID 11774744.
75. Mycoplasma Detection and Elimination. http://www.dsmz.de/mutz/mutzmyco.htm
76. Mycoplasma Detection Kit. http://www.biovalley.fr/anglais/biology/mob_cc.htm
77. Kojima A, Takahashi T, Kijima M, Ogikubo Y, Tamura Y, Harasawa R. Detection of mycoplasma DNA in veterinary
live virus vaccines by the polymerase chain reaction. J Vet Med Sci 1996 Oct;58(10):1045-8. PMID 8916012.
78. Kojima A, Takahashi T, Kijima M, Ogikubo Y, Nishimura M, Nishimura S, Harasawa R, Tamura Y. Detection of My-
coplasma in avian live virus vaccines by polymerase chain reaction. Biologicals 1997 Dec;25(4):365-71. PMID 9467032.
79. Benisheva T, Sovova V, Ivanov I, Opalchenova G. Comparison of methods used for detection of mycoplasma contamina-
tion in cell cultures, sera, and live-virus vaccines. Folia Biol (Praha) 1993;39(5):270-6. PMID 8206173.
80. Nicolson GL, Nass M, Nicolson N. Anthrax vaccine: controversy over safety and efficacy. Antimicrobics and Infectious
Disease Newsletter (Elsevier Science) 2000. Article located at http://www.flatlandbooks.com/anthrax.html
81. Thornton DH. A survey of mycoplasma detection in veterinary vaccines. Vaccine 1986 Dec;4(4):237-40. PMID
3799018.
82. Kong F, James G, Gordon S, Zelynski A, Gilbert GL. Species-specific PCR for identification of common contaminant
mollicutes in cell culture. Appl Environ Microbiol 2001 Jul;67(7):3195-200. PMID 11425741.
83. Mycoplasma testing by PCR. http://locus.umdnj.edu/nia/qc/myco.html
84. Mycoplasma sp. Reagent Set. http://www.euroclone.net/mol_biology/mycoplasma.htm
85. Macomber PB. Cancer and cell wall deficient bacteria. Med Hypotheses 1990 May;32(1):1-9. PMID 2190063.
86. Baseman JB, Tully JG. Mycoplasmas: sophisticated, reeme rging, and burdened by their notoriety. Emerg Infect Dis 1997
Jan-Mar;3(1):21-32. PMID 9126441. Full text article available at http://www.cdc.gov/ncidod/eid/vol3no1/baseman.htm
87. Gartler SM. Apparent Hela cell contamination of human heteroploid cell lines. Nature 1968 Feb 24;217(5130):750-1.
PMID 5641128.
88. Lavappa KS. Survey of ATCC stocks of human cell lines for HeLa contamination. In Vitro 1978 May;14(5):469-75.
PMID 566722.
89. Nelson-Rees WA, Daniels DW, Flandermeyer RR. Cross-contamination of cells in culture. Science 1981 Apr
24;212(4493):446-52. PMID 6451928.
90. Gold M. The cells that would not die. Science 81 1981 April; 29-35.
91. Gold M, 1986. A Conspiracy of Cells: One Woman’s Immortal Legacy and the Medical Scandal It Caused. State Univer-
sity of New York Press.
92. Demidova SA, Tsareva AA, Mikhailova GR, Perekrest VV, Gushchin BV. Several methodologic problems in the control
of cell cultures. Vopr Virusol 1976 May-Jun;(3):371-9. PMID 983006.
93. Hukku B, Halton DM, Mally M, Peterson WD Jr. Cell characterization by use of multiple genetic markers. Adv Exp Med
Biol 1984;172:13-31. PMID 6328905.
94. MacLeod RA, Dirks WG, Matsuo Y, Kaufmann M, Milch H, Drexler HG. Widespread intraspecies crosscontamination
of human tumor cell lines arising at source. Int J Cancer 1999 Nov 12;83(4):555-63. PMID 10508494.
95. Stacey GN. Cell contamination leads to inaccurate data: we must take action now. Nature 2000 Jan 27;403(6768):356.
PMID 10667765.
96. Kniss DA, Xie Y, Li Y, Kumar S, Linton EA, Cohen P, Fan-Havard P, Redman CW, Sargent IL. ED(27) Trophoblast-
like Cells Isolated from First-trimester Chorionic Villi are Genetically Identical to HeLa Cells Yet Exhibit a Distinct Pheno-
type. Placenta 2002 Jan;23(1):32-43. PMID 11869090.
97. Buttner M, Oehmig A, Weiland F, Rziha HJ, Pfaff E. Detection of virus or virus specific nucleic acid in foodstuff or bio-
products–hazards and risk assessment. Arch Virol Suppl 1997;13:57-66. PMID 9413526.
98. Monath TP, Cropp CB, Harrison AK. Mode of entry of a neurotropic arbovirus into the central nervous system. Reinves-
tigation of an old controversy. Lab Invest 1983 Apr;48(4):399-410. PMID 6300550.
99. Burke DS, Monath TP, “Flaviviruses”, in Knipe DM et al (ed.), 2001. Fields Virology (4th ed), Vol. I, chapter 33,
p.1057. Lippincott.
100. Hoffman PN, Abuknesha RA, Andrews NJ, Samuel D, Lloyd JS. A model to assess the infection potential of jet injec-
tors used in mass immunisation. Vaccine 2001 Jul 16;19(28-29):4020-7. PMID 11427278.
101. Canter J, Mackey K, Good LS, Roberto RR, Chin J, Bond WW, Alter MJ, Horan JM. An outbreak of hepatitis B associ-
ated with jet injections in a weight reduction clinic. Arch Intern Med 1990 Sep;150(9):1923-7. PMID 2393323.
102. Brink PR, van Loon AM, Trommelen JC, Gribnau FW, Smale-Novakova IR. Virus transmission by subcutaneous jet in-
jection. J Med Microbiol 1985 Dec;20(3):393-7. PMID 4068027.
103. McAleer WJ, Buynak EB, Maigetter RZ, Wampler DE, Miller WJ, Hilleman MR. Human hepatitis B vaccine from re-
combinant yeast. Nature 1984 Jan 12-18;307(5947):178-80. PMID 6318124.
104. Hilleman MR. Yeast recombinant hepatitis B vaccine. Infection 1987 Jan-Feb;15(1):3-7. PMID 2437037.
105. Points to Consider on Plasmid DNA Vaccines for Preventive Infectious Disease Indications. Food and Drug Admini-
stration, Center for Biologics Evaluation and Research, Office of Vaccine Research and Review, December 1996. Full article
available at http://www.fda.gov/cber/gdlns/plasmid.txt
106. Ho M, Ryan A, Cummins J, Traavik T. Slipping through the regulatory net: ‘Naked’ and ‘free’ nucleic
acids. TWN Biotechnology and Biosafety Series No. 5, 2001. Available at
http://www.twnside.org.sg/title/biod5.htm
107. Petricciani JC. Safety issues relating to the use of mammalian cells as hosts. Dev Biol Stand 1985;59:149-53. PMID
3891461.
108. Phillips A. Dispelling vaccination myths: an internationally published, referenced report. 1998. Report available at
http://www.unc.edu/~aphillip/www/chf/myths/dvm1.htm
For statistics regarding adverse events, see the link at http://www.unc.edu/~aphillip/www/chf/myths/dvm11.htm
109. See a discussion of issues surrounding proposed forced smallpox vaccination at: Fisher, BL. Smallpox and forced vac-
cination: what every American needs to know. The Vaccine Reaction, Winter 2002. Article available at
http://www.909shot.com/smallpoxspecialrpt.htm. The entire text of the Model State Emergency Health Powers Act, currently
being considered by the various U.S. state governments is available at
http://www.publichealthlaw.net/MSEHPA/MSEHPA2.pdf
110. National Vaccine Program Office, Vaccine Fact Sheets: Vaccine Product Approval Process. Article available at
http://www.cdc.gov/od/nvpo/fs_tableII_doc2.htm
111. Garnick RL. Raw materials as a source of contamination in large-scale cell culture. Dev Biol Stand 1998;93:21-9.
PMID 9737373.
112. Fadly AM, Smith EJ. Isolation and some characteristics of a subgroup J-like avian leukosis virus associated with mye-
loid leukosis in meat-type chickens in the United States. Avian Dis 1999 Jul- Sep;43(3):391-400. PMID 10494407.
113. Grunder AA, Benkel BF, Chambers JR, Sabour MP, Gavora JS, Dickie JW. Characterization of four endogenous viral
genes in semi -congenic lines of meat chickens. Poult Sci 1999 Jun;78(6):873-7. PMID 10438132.
114. Pham TD, Spencer JL, Johnson ES. Detection of avian leukosis virus in albumen of chicken eggs using reverse tran-
scription polymerase chain reaction. J Virol Methods 1999 Mar;78(1-2):1-11. PMID 10204692.
115. http://www.worldnetdaily.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=25538
116. Kopelovich L. Are all normal diploid human cell strains alike? Relevance to carcinogenic mechanisms in vitro. Exp Cell
Biol 1982;50(5):266-70. PMID 7141068.

DAWNY PRACOWNIK FIRMY FARMAC. MOWI O SZCZEPIONKACH
śr., 9 stycznia 2002 22:53:15 -0800
JON RAPPOPORT – http://www.nomorefakenews.com/

Q: Kiedyś był pan pewny, że szczepionki stemplem probierczym dobrej medycyny.
A: Tak, byłem, pomagałem w rozwoju kilku. Nie powiem, których.
Q: Czemu nie?
A: Chcę zachować prywatność.
Q: Myśli pan, że mógłby mieć problemy, jeśliby to wyszło na jaw?
A: Wierzę, że straciłbym emeryturę.
Q: Z jakich powodów?
A: Powody się nie liczą. Ci ludzi mają sposoby, aby wpędzić cię w problemy, kiedy byłeś kiedyś czę-
ścią Klubu. Znam jednego czy dwóch, którzy są pod nadzorem i byli molestowani
Q: Przez kogo?
A: Przez FBI.
Q: Naprawdę?
A: Pewnie. FBI użyło innych pretextów. IRS też może się zjawić.
Q: Tak wiele dla wolności słowa…
A: Byłem częścią “wewnętrznego kręgu.” Jeślibym teraz zaczął nazywać po imieniu i czynić szczegó-
łowe oskarżenia przeciw badaczom, mógłbym znaleźć się w świecie kłopotów.
Q: Co stoi u podstaw tych molestowań?
A: Szczepionki są ostatnią obroną (redutą) nowoczesnej medycyny. Szczepionki są ostatecznym
usprawiedliwieniem ogólnej „świetności”(wspaniałości) nowoczesnej medycyny.
Q: Wierzy pan, że ludziom powinno się pozwolić wybrać, czy brać szczepionki?
A: Na politycznym poziomie, tak. Na naukowym Ludzie potrzebują informacji tak, aby mogli wybrać
właściwie. jedną rzeczą jest powiedzieć „wybór jest pewnym dobrem”. Ale kiedy atmosfera jest pełna
kłamstw, jak możesz wybrać? Ponadto jeśli FDA (federalna administracja leków) byłaby zasiedlona
uczciwymi ludźmi, te szczepionki nie powinny dostać licencji. Byłyby zbadane w każdym calu ich
życia.
Q: Istnieją historycy medycyny, którzy twierdzą, że powszechny spadek chorób nie był nastąpił z po-
wodu szczepionek.
A: Wiem, przez lata ignorowałem ich prace.
Q: Czemu?
A: Bałem się, co mógłbym znaleźć. Pracowałem w biznesie opracowującym szczepionki. Moje
utrzymanie zależało od kontynuacji tej pracy.
Q: A potem?
A: Poczyniłem własne badania.
Q: Do jakich konkluzji pan doszedł?
A: Spadek chorób nastąpił z powodu ulepszenia warunków życia.
Q: Jakich?
A: Czystsza woda. Zaawansowany system oczyszczania ścieków. Żywienie. Świeższa żywność.
Zmniejszenie ubóstwa. Zarazki mogą być wszędzie, ale kiedy jest się zdrowym, nie łapie się tak łatwo
choroby.
Q: Co pan poczuł po skompletowaniu własnych badań?
A: Desperację. Zdałem sobie sprawę, że pracowałem w sektorze opartym o kolekcję kłamstw.
Q: Czy niektóre szczepionki są groźniejsze niż inne?
A: Tak, DPT na przykład. Dalej MMR (odra-świnka-różyczka). Ale niektóre partie tej samej szcze-
pionki są groźniejsze niż inne. Natomiast o ile wiem, wszystkie szczepionki są niebezpieczne.
Q: Dlaczego?
A: Z kilku powodów. Wpędzają ludzki system immunologiczny w proces, który zmierza do narażenia
na szwank odporności. Mogą właśnie spowodować chorobę, przed którą mają chronić. Mogą spowo-
dować inne choroby niż te, przed którymi mają chronić.
Q: Czemu więc cytuje nam się statystyki, które wydają się dowodzić, jakoby szczepionki były wyjąt-
kowo skuteczne w wykorzenieniu chorób?
A: Dlaczego? Aby dać iluzję, że szczepionki są użyteczne. Jeśli jakaś szczepionka tłumi widzialne ob-
jawy choroby takiej jak odra, każdy przypuszcza, ze ta szczepionka jest sukcesem. Ale pod po-
wierzchnią ta szczepionka może uszkadzać sam system immunologiczny. A jeśli spowoduje inne cho-
roby – powiedzmy zapalenie opon mózgowych – fakt jest zamaskowany, ponieważ nikt nie wierzy, że
to zrobiła szczepionka. Związek zostaje wtedy przeoczony.
Q: Mówi się, że szczepionka na ospę zlikwidowała ją w Anglii.
A: Tak się mówi, ale kiedy studiuje się dostępne statystyki, otrzymuje się inny obraz.
Q: Jaki?
A: Były miasta w Anglii, gdzie ludzie nieszczepieni nie zachorowali. A były inne miasta, gdzie byli
szczepieni i doświadczali tam epidemii. Ilość przypadków ospy od lat stale malała, jeszcze zanim
wprowadzono szczepionki.
Q: Tak więc mówi pan, że byliśmy częstowani fałszywą historią.
A: tak, to dokładnie to, co właśnie mówię. To jest historia, która była podgotowana dla przekonania
ludzi, ze szczepionki są niezmiennie bezpieczne i skuteczne.
Q: Pracował pan w laboratoriach, gdzie priorytetem jest czystość.
A: Publika wierzy, że te laboratoria, zakłady wytwarzające są najczystszymi miejscami na świecie. To
nie jest prawda. Zanieczyszczenia pojawiają się w każdym czasie. Dostają się do szczepionek wszel-
kiego rodzaju śmieci.
Q: na przykład SV40 małpi wirus wkrada się w szczepionki polio.
A: Tak, to się zdarzyło. Ale to nie to, co mam na myśli. SV40 dostał się do szczepionki polio, ponie-
waż ta była produkowana z użyciem małpich nerek. Ale mówię o czymś innym. O aktualnych warun-
kach w laboratorium. O błędach. Niedbalstwie. SV40, który później znajdywano w guzach rakowych,
to jest to, co nazwałbym problemem strukturalnym. To była akceptowana część procesu wytwarzania.
Jeśli używasz małpich nerek, otwierasz drzwi dla zarazków, których nie znasz, a które są w tych ner-
kach.
Q: OK, zostawmy te rozróżnienia pomiędzy różnymi rodzajami zanieczyszczeń na moment. Jakie za-
nieczyszczenia znalazł pan w czasie lat pracy ze szczepionkami?
A: Dobrze. Dam panu coś, do czego ja doszedłem i co znaleźli moi koledzy. To jest częściowa lista.
W Rimavex – szczepionce p. odrze, znaleźliśmy różne kurze wirusy. W szczepionce polio – acanthamoebę, która jest zwana „pożeraczką mózgu. Małpie cytomegalovirusy w szczepionce polio. Małpie
mgliste wirusy („foamy virus”) w szczepionce rotawirusowej. Wirusy ptasiego raka w szczepionce
MMR (odra-świnka-różyczka). Różne mikroorganizmy w wąglikowej. Znalazłem potencjalnie nie-
bezpieczne inhibitory enzymów w licznych szczepionkach. Kacze, psie i królicze wirusy w szczepion-
ce p. różyczce. Wirusa ptasiej białaczki (Avian leucosis virus) w szczepionce na grypę. Pestiwirusa w
szczepionce MMR (odra-świnka-różyczka).
Q: Proszę mi pozwolić ująć to wprost. Te wszystkie zanieczyszczenia nie przynależą do szczepionki.
A: Tak jest. I jeśli próbujesz skalkulować, jakie zniszczenia mogą spowodować te zanieczyszczenia,
naprawdę nie wiemy tego, ponieważ nikt tego nie testował, albo tylko odrobinę. To gra w ruletkę.
Stawiasz swój los. Podobnie większość ludzi nie wie, że niektóre szczepionki polio, na adenowirusa,
różyczkę czy wzw A i odrę były wyprodukowane z tkanki abortowanego ludzkiego płodu. Znalazłem
to, co uważałem za fragmenty bakterii i poliowirusa w tych szczepionkach od czasu do czasu – które
mogły pochodzić od tkanki płodu. Kiedy patrzy się na zanieczyszczenia w szczepionkach, można
otrzymać materiał, który jest zagadkowy. Wie się, że nie powinno go tu być, ale nie wie się dokładnie,
co się otrzymało. Znalazłem coś, co uważałem za bardzo mały “fragment” ludzkiego włosa czy śluzu.
Znalazłem coś, co może być nazwane tylko „obcym białkiem”, które może znaczyć prawie wszystko.
Może oznaczać proteiny z wirusów.
Q: Słyszę dzwonki alarmowe zewsząd….
A: A jak pan myśli, jak ja się czułem? Pamiętajmy, że ten materiał wchodzi prosto do strumienia krwi nie przechodząc przez normalne bariery immunologiczne.
Q: Jak przyjęto pańskie odkrycia?
A: Zazwyczaj to było „nie martw się”, „nie można temu pomóc”. W produkcji szczepionek, jeśli
używasz tkanek różnych zwierząt, to jest miejsce, gdzie wchodzi ten rodzaj zanieczyszczeń. oczywi-
ście nie wspominam tu nic o standardowych chemikaliach takich jak formaldehyd, rtęć i aluminium, które są celowo w recepturze szczepionek.
Q: Ta informacja powala z nóg….
A: Tak. A wymieniłem tylko kilka z biologicznych zanieczyszczeń. Kto wie, jak wiele innych tam jest? Innych, których nie znajdujemy, bo ich nie myślimy, by ich tam szukać. Jeśli tkanka powiedzmy
z ptaka jest używana do produkcji szczepionki, jak wiele możliwych zarazków może być w tej tkance?
Nie mamy pojęcia. Ani czym mogą być, ani jakie efekty mogą mieć w ludziach.
Q: A co poza sprawą czystości?
A: Mamy do czynienia z podstawowym fałszywym założeniem o szczepionkach. Że od wewnątrz
stymulują immunologiczny system do kreacji warunków dla odporności przeciw chorobie. To złe założenie. To tak nie działa. Szczepionki, przypuszcza się, że stwarzają przeciwciała, które pośrednio
dają ochronę przeciw chorobie. Jednakże system immunologiczny jest o wiele większy i bardziej skomplikowany niż antyciała i związane z nimi “komórki zabijające” (killer cells).”
Q: A co jest immunologicznym systemem?
A: Całe ciało, naprawdę. A także dusza. To jest cały immunologiczny system, można powiedzieć. To
dlatego w środku epidemii są takie jednostki, które pozostają zdrowe.
Q: A zatem poziom ogólnego zdrowia jest bardzo ważny.
A: Więcej niż ważny – po prostu nieodzowny dla życia.
Q: Jak szczepienne statystyki są fałszywie prezentowane?
A: Na różne sposoby. Na przykład załóżmy, że 25 ludzi dostało szczepionkę na hepatitis B i zachorowało na to. Hep B jest chorobą wątroby. Ale możesz nazwać chorobę wątroby w różny sposób. Możesz zmienić diagnozę. Wtedy ukryłeś przyczynę sprawczą problemu.
Q: czy to się zdarza?
A: W każdym czasie. To MUSI się zdarzać, jeśli doktorzy automatycznie zakładają, że ludzie dostający szczepionki nie zapadają na choroby, od których, jak się przypuszcza, są chronieni. A to jest dokładnie to, co lekarze zakładają. To błędne koło w rozumowaniu. To system zamknięty. Nie dopuszcza błędów. Żadnego możliwego błędu. Jeśli osoba zaszczepiona na hepatitis zapada na hepatitis czy na jakąś inną chorobę, automatyczne założenie jest takie, że szczepienie nie ma związku z chorobą.
Q: Ilu doktorów dopuszczających problematyczność szczepionek pan spotkał w latach pracy z szczepionkowym establishmentem?
A: Żadnego. Było kilku, którzy prywatnie kwestionowali to, co robią. Ale nigdy nie poszli do publiki, nawet wewnątrz swego towarzystwa.
Q: Co było dla pana punktem zwrotnym?
A: Miałem przyjaciela, którego dziecko zmarło po szczepionce DPT.
Q: czy pan badał sprawę?
A: tak, nieformalnie. Odkryłem, że dziecko było kompletnie zdrowe przed szczepieniem. Nie było
żadnej przyczyny dla jego śmierci, z wyjątkiem szczepionki. To spowodowało moje wątpliwości.
Oczywiście chciałem wierzyć, że dziecko dostało zły zastrzyk ze złej serii. Ale jak spojrzałem na to z
perspektywy, odkryłem, że to nie był przypadek. Wciągnęło mnie to w spiralę wątpliwości, która
zwiększała się w miarę upływu czasu. Kontynuowałem badania. Odkryłem, ze w przeciwieństwie do
tego, co myślałem, szczepionki nie są testowane w naukowy sposób.
Q: Co to ma znaczyć?
A: Przykładowo, żadne długoterminowe studia nie są przeprowadzane na żadnej ze szczepionek. Długoterminowe śledzenie nie jest przeprowadzane w żaden staranny sposób. Dlaczego? I znowu dlatego,
że zakłada się, że szczepionki nie powodują problemów. Jeśli tak, to po co sprawdzać? Na szczycie
tego, reakcja poszczepienna definiowana jest tak, że wszystkie złe reakcje pojawiają się wkrótce po
tym, jak zostanie podana. Ale to nie ma sensu.
Q: Dlaczego nie ma sensu?
A: Bo szczepionki działają w ciele przez długi czas po tym, jak zostały podane. Reakcja może być
stopniowa. Zniszczenie może być stopniowe. Neurologiczne problemy mogą rozwijać się długo. Dzieje się to w różnych warunkach, nawet zgodnie z konwencjonalną analizą. Dlaczego miało by być ina-
czej w przypadku szczepionek? Jeśli chemiczne zatrucie może wystąpić stopniowo, czemu ma tak nie być w przypadku szczepionek zawierających rtęć?
Q: I to jest to, co pan odkrył?
A: Tak. Mamy do czynienia z korelacjami w czasie. Korelacje nie są doskonałe. Ale jeśli weźmie się
500 rodziców, których dzieci cierpią na neurologiczne zniszczenia w okresie 1 roku po szczepionce,
to powinno być wystarczające do wywołania intensywnego śledztwa.
Q: Czy to wystarczyło?
A: Nie. Nigdy. To właśnie mówi panu coś.
Q: Co takiego?
A: Że ludzie robiący takie badania naprawdę nie są zainteresowani w patrzeniu na fakty. Zakładają, że
szczepionki są bezpieczne. Zatem jeśli badają, niezmiennie uwalniają szczepionki od zarzutów. Po-
wiadają, „szczepionki są bezpieczne”. Ale na czym opierają swe sądy? Na definicjach i ideach, które automatycznie wykluczają potępienie szczepionek.
Q: Są liczne przypadki, kiedy kampania szczepienna się załamywała. Gdzie ludzie zapadali na choroby, przeciw którym byli szczepieni.
A: Tak było wiele takich przypadków, ale oczywistość jest po prostu ignorowana i pomniejszana.
Experci powiadają, jeśli w ogóle coś mówią, że to izolowana sytuacja, ale w ogóle szczepionki okaza-
ły się bezpieczne. Ale jeśli doda się wszystkie przypadki kampanii szczepiennych, w których pojawiły
się choroby i zniszczenia, zdajesz sobie sprawę, że to NIE są izolowane sytuacje.
Q: Czy kiedykolwiek dyskutował pan o tym, o czym my teraz, z kolegami, kiedy pan jeszcze pracował
w szczepiennym establishmencie?
A: Tak.
Q: I co się działo?
A: Kilka razy mi powiedziano, żebym siedział cicho. Postawiono jasno, że powinienem wrócić do roboty i zapomnieć o obawach. Czasami spotykałem strach. Koledzy próbowali mnie unikać. Czuli, że
mogli być zaetykietowani jak „winni przez połączenie (związek).” Koniec końców pozostałem sobą.
Upewniłem się, że nie stwarzam sobie problemów.
Q: jeśli szczepionki szkodzą, czemu są podawane?
A: Po pierwsze nie ma żadnego „jeśli”. One szkodzą. Trudniejszą kwestią jest określić, czy szkodzą u tych ludzi, którzy nie wykazują oznak szkody. Trzeba by mieć do czynienia z badaniami, które powinny być wykonane, a nie są. Badacze powinni odkryć rodzaj mapy czy diagramu, który pokaże do-
kładnie, co robią szczepionki w ciele od momentu wejścia. Badania nie były przeprowadzane.
Co do tego, dlaczego są dawane, możemy siedzieć tu dwa dni i dyskutować o powodach. Powiadał
pan wielokrotnie, że na różnych miejscach w tym systemie ludzie mogą mieć różne interesy i motywy.
Pieniądze, strach przed utratą pracy, pragnienie prestiżu, nagród, promocji, awansu, błędny idealizm, bezmyślność, itd. Ale na najwyższych poziomach medycznego kartelu, szczepionki są na topie priorytetów, ponieważ powodują osłabienie systemu immunologicznego. Wiem, że to trudne do zaakcepto-
wania, ale taka jest prawda. Medyczny kartel na najwyższym poziomie nie jest po to, aby pomóc ludziom, ale by ich osłabić i szkodzić im. Zabić ich. W jednym punkcie mej kariery miałem długą roz-
mowę z człowiekiem zajmującym wysoką pozycję rządową w Afrykańskim państwie. Powiedział mi,
ze był tego dobrze świadom. Powiedział, że WHO jest na czole tych interesów depopulacyjnych. To
jest podziemie w Afryce, można powiedzieć, utworzone z różnych oficjeli, którzy poważnie próbują
odmienić los biednych. Ta sieć ludzi wie, o co chodzi. Że szczepionki zostały użyte, i są nadal, aby
zniszczyć ich kraje i uczynić łatwym łupem dla globalistycznych potęg. Miałem możliwość rozmawiać z różnymi z tych ludzi z tej sieci.
Q: Czy Thabo Mbeki, prezydent Południowej Afryki jest świadom tej sytuacji?
A: Powiedziałbym, że częściowo świadomy. Może nie jest do końca przekonany, ale jest na drodze
odkrycia całej prawdy. Już wie, że HIV to oszustwo, że lekarstwa na AIDS są trujące i niszczą system immunologiczny. Wie, że jeśliby mówił otwarcie o problemie szczepionek, byłby zamianowany lunatykiem. Ma już dość kłopotów po swej postawie wobec problemu AIDS.
Q: Co to za sieć, o której pan mówi?
Zgromadziła ogromną ilość danych o szczepionkach. Problemem jest, jak zmontować strategię, która
doprowadzi do sukcesu. Dla tych ludzi to trudna sprawa.
Q: A w krajach zindustrializowanych?
A: Medyczny kartel ma szpony, ale one się zmniejszają. Głównie z powodu ludzkiej wolności do kwestionowania lekarstw. Jednakże jeśli sprawa wyboru (prawo do zażycia lub odrzucenia jakiegokolwiek leku) nie nabierze pary, przyjdą obowiązkowe szczepienia przeciwko broni biolog. To ważny
czas.
Q: Strach przed szczepionką hepatits B wydaje się dobra okazją.
A: Tak tez i ja myślę. Powiedzieć, że dzieci muszą dostać tą szczepionkę i potem przy następnym oddechu, że człowiek zaraza się hep B z sexualnych kontaktów i wspólnych igieł jest śmiesznym zestawieniem. Medyczne władze próbują kryć się mówiąc, ze 20,000 czy coś około tego dzieci w USA ła-
pie hep B każdego roku z powodu nieznanych przyczyn i dlatego każde dziecko musi dostać szczepionkę. Kwestionuję tę liczbę 20,000 i tzw. „studia”, z których wynika.
Q: Andrew Wakefield, Brytyjski Med. Dokt., który odkrył związek m. szczepionką MMR i auty-
zmem, właśnie wyleciał ze swej pracy w Londyńskim szpitalu.
A: Tak, Wakefield dokonał wielkiego dzieła. Odkryte przezeń korelacje pomiędzy szczepionką i autyzmem są kapitalne. Może wie pan, ze żona Tony Blaira zaangażowana jest w alternatywną medycynę.
jest możliwość, ze ich dziecko nie dostało szczepionki MMR. Blair ostatnio ominął tę kwestię w wy-
wiadach prasowych i sprzeciwił się wobec nich po prostu uznając to za wtrącanie się w „życie osobiste rodziny”. W każdym przypadku wierzę, że jego żona była uciszona. Jeśliby miała szansę wierzę,
że przynajmniej współczułaby z tymi rodzinami, które wystąpiły i których dzieci były poważnie
uszkodzone przez szczepionkę MMR.
Q: Brytyjscy reporterzy powinni przedostać się do niej.
A: Próbowali. jednak myślę, że zawarła z mężem umowę milczeć, nieważne jaką. Mogłaby zrobić
wiele, jeśliby złamała umowę. Powiedziałem, że jest pod presją, ale nie ze strony męża. na poziomie, jaki zajmuje MI6 i Brytyjskie władze zdrowia wchodzą w grę. To materia uważana za domenę bezp. narodowego.
Q: Tak, to bezp. narodowe, a wcześniej mówił pan o medycznym kartelu.
A: To bezp. globalne. Kartel operuje w każdym narodzie. Zazdrośnie strzeże świętości szczepionek.
Ich kwestionowanie jest na tym samym poziomie jakby watykański biskup kwestionował świętość sa-
kramentu Eucharystii w kościele katolickim (Zatem bałwochwalstwo!!! – przyp. tłum.).
Q: Wiem, ze w Hollywood gwiazda twierdząca publicznie, że nie weźmie szczepionki, popełnia samobójstwo w karierze.
A: Hollywood jest silnie związany z medycznym kartelem. Są różne tego przyczyny, ale jedna to po prostu taka, ze sławny aktor przyciąga uwagę wielkiej publiczności jeśli mówi COKOLWIEK. W
1992, byłem obecny na waszej demonstracji przeciw FDA w Los Angeles. Jeden czy dwóch aktorów
mówiło przeciw FDA. Od tego czasu byłbyś mocno ściśnięty, jeślibyś miał znaleźć aktora mówiącego cokolwiek przeciw medycznemu kartelowi.
Q: A co w Narodowym Instytucie Zdrowia, jaki jest nastrój i stan umysłów?
A: Ludzie konkurują ze sobą o pieniądze na badania. Ostatnią rzeczą, o jakiej myślą jest rzucić wyzwanie panującemu status quo. Są w stanie wojny międzyzakładowej o te pieniądze. Nie potrzebują
dodatkowych kłopotów. To jest bardzo izolowany system. Zależy od idei, która mówi o tym, że nowoczesna medycyna jest bardzo skuteczna na każdym polu. Dopuścić systemowe problemy w jakiejś dziedzinie to rzucić wątpliwości na całe przedsięwzięcie. Można by zatem pomyśleć, że NIH jest
ostatnim miejscem do organizowania demonstracji. Ale odwrotność tego jest prawdą. Jeśliby 5 000
ludzi pokazało się tam żądając pokazania aktualnych korzyści z takiego systemu badań, żądając wiedzy na temat realnych korzyści zdrowotnych, jakie odniosła publika z miliardów USD zmarnowanych
na ten instytut, to może by coś się zaczęło. Może jakaś iskra by poszła. W wyniku dalszych demonstracji można by dostać różnego rodzaju „spady informacyjne”, ktoś mógłby zapoczątkować jakieś
przecieki.
Q: Dobra myśl.
A: Ludzie w garniturach stojący tak blisko tych budynków, na ile policja pozwoli. W garniturach biz-
nesowych, dresach, matki i dzieci. Z dobrobytu i z biedy. Wszystkie rodzaje ludzi.
Q: A co z połączoną destrukcyjną mocą licznych szczepionek dawanych dzieciom w dzisiejszych
czasach?
A: To parodia i przestępstwo. Nie ma żadnych realnych studiów żadnego stopnia głębokości, które by
były nad tym prowadzone. Zakłada się, że szczepionki są bezpieczne, a zatem dowolna ich ilość dawana dzieciom razem również jest bezpieczna. Ale prawda jest taka, że szczepionki nie są bezpieczne.
Zatem potencjalne zniszczenie zwiększa się, kiedy daje się ich wiele w krótkim okresie czasu.
Q: Właśnie mamy jesienny sezon szczepienny.
A: Tak, jakby tylko te zarazki na jesieni leciały do USA z Azji. Publika łyka tę przesłankę. Gdyby to zdarzyło się w kwietniu, to jest to przeziębienie. Jak w październiku – to grypa.
Q: Czy żałuje pan wielu lat pracy na tym polu?
A: Tak, ale po tym wywiadzie trochę mniej. I pracuję na inne sposoby. Daję informacje pewnym ludziom kiedy uważam, że użyją ich dobrze.
Q: Jaka jest jedna rzecz, którą chciałby pan, by była rozumiana przez publikę?
A: Że ciężar dowodu ustalającego bezpieczeństwo i skuteczność szczepionek spoczywa na ludziach, którzy je produkują i licencjonują dla publicznego użytku. Tylko tyle. Ciężar dowodu nie tkwi na mnie czy tobie. A dla dowodu potrzeba dobrze zaprojektowanych długoterminowych studiów. Potrze-
ba szerokiego śledzenia. Trzeba przeprowadzać wywiady z matkami i uważać na to, co mówią o dzieciach i co zdarzyło się po szczepieniach. Trzeba tych rzeczy – ale ich nie ma.
Q: Nie ma tych rzeczy?.
A: Nie ma.
Q: Aby uniknąć pomieszania, proszę o powtórzenie w krótkim przeglądzie jeszcze raz problemów
chorobowych, jakie mogą spowodować szczepionki. Jakie choroby, jak to się dzieje.
A: Mówimy tu o dwóch potencjalnie szkodliwych sprawach. Pierwsza, że można dostać chorobę ze szczepionki, która jest uważana za coś, co go przed nią ochroni. Ponieważ jakaś wersja choroby jest w szczepionce – by od tego zacząć. Po drugie nie zachoruje na TĄ chorobę, ale w jakimś czasie później,
być może zaraz, a może i nie zaraz, zachoruje na coś innego  wywołanego przez szczepionkę. Może to być autyzm, coś, co będzie zwane autyzmem, a może jakaś inna choroba jak zapalenie opon mózgowych. Może zostać mentalnie ograniczony.
Q: Czy jest jakiś sposób porównania względnej częstotliwości tych dwóch spraw?
A: Nie. Ponieważ ich śledzenie jest prawie żadne. Możemy tylko zgadywać. Jeśli się zapytać o to, czy
z populacji 100 tys. dzieci zaszczepionych na odrę, jak wiele z nich zapadnie na nią, a u jak wielu
rozwiną się inne problemy od szczepionki, nie ma wiarygodnej odpowiedzi. To jest to, co ja mówię.
Szczepionki to zabobony. A z zabobonami jest tak, że nie można z nich otrzymać użytecznych faktów.
Można tylko dostać bajki, z których większość zaprojektowano po to, by podsycić zabobon. Ale po
tak wielu kampaniach szczepiennych możemy połączyć w całość jakąś historię, która objawia bardzo
niepokojące rzeczy. Ludzie zostali poszkodowani, a szkoda jest realna i może być głęboka i oznaczać
śmierć. Szkoda NIE jest ograniczona do kilku przypadków, jak nas się chce przywieść do wiary. W USA istnieją grupy matek, które świadczą (zeznają) o autyzmie i dziecięcych szczepionkach. Przychodzą i występują na spotkaniach. Istotnie próbują wypełnić lukę stworzoną przez badaczy i lekarzy,
którzy wypinają tyłki na całą sprawę.
Q: Proszę mi pozwolić zapytać o to. Jeśli wziąć dziecko, powiedzmy z Bostonu i wychować je za pomocą dobrego jedzenia, ćwiczeń każdego dnia i byłoby kochane przez rodziców i nie dać mu szcze-
pionki na odrę, jaki byłby jego zdrowotny status w porównaniu do przeciętnego dziecka z Bostonu je-
dzącego słabo i siedzącego 5 godzin przed TV dziennie, które dostanie  szczepionkę na odrę?
A: Oczywiście grają tu rolę różne czynniki, ale założyłbym się o lepszy status zdrowotny pierwszego
dziecka. Jeśli złapie odrę, jeśli będzie w wieku 9 lat, są szanse, że będzie o wiele lżejsza, niż w przypadku 2go dziecka. Założyłbym się o pierwsze dziecko za każdym razem.
Q: Jak długo pan pracował ze szczepionkami?
A: Więcej niż 10 lat.
Q: Spoglądając teraz wstecz, czy może pan przypomnieć sobie jakąś dobrą przyczynę by powiedzieć,
że szczepionki są skuteczne?
A: Nie, nie mogę. Jeślibym miał teraz dziecko, to ostatnią rzeczą którą bym dozwolił, jest szczepienie.
Przeniósłbym się do innego stanu, jeślibym musiał. Zmieniłbym nazwisko. Zniknąłbym. Razem z rodziną. Nie mówię, że musiałoby do tego dojść. Są sposoby, aby łagodnie obejść ten system, jeśli się wie, jak działać. Są wyjątki (zwolnienia), które można zdeklarować, w każdym stanie, oparte na religijnych przekonaniach czy filozoficznych poglądach. Jeśliby trzeba zadać cios, działałbym.
Q: Ale teraz istnieją wszędzie dzieci, które dostały szczepionki i wydają się być zdrowe.
A: Kluczowym słowem jest tu „wydawać się”. A co z tymi dziećmi, które nie mogą skoncentrować się na nauce? Które mają napady wściekłości od czasu do czasu? Które nie całkiem posiadają swe mentalne zdolności? Wiem, że jest wiele takich przypadków dla wszystkich tych upośledzeń, ale szczepionki są jedną przyczyną. Nie ryzykowałbym. Nie widzę racji, dla której można ryzykować. Mówiąc szczerze, nie widzę racji, aby pozwalać rządowi mieć tu ostatnie słowo. Rządowa medycyna z mego
doświadczenia jest często sprzecznością w terminach. Można mówić o jednym czy drugim, ale nie o dwóch („You get one or the other, but not both”).
Q: Tak dochodzimy do poziomu graczy na scenie.
A: Tak. Pozostawmy tych, którzy chcą brać szczepionki i skłaniających się do tego, by je brać. Ale jak powiedziałem wcześniej, nie ma poziomu graczy na scenie, jeśli scena jest usiana kłamstwami. I kiedy chodzi o dzieci, to rodzice podejmują decyzje. Ci rodzice potrzebują poważnej dawki prawdy.
A co z dzieckiem, o którym mówiłem, że zmarło od  szczepionki DPT? Na podstawie jakiej informacji działają rodzice? Mogę wam powiedzieć, że to strasznie zaważyło. To nie była realna informacja.
Q: Ludzie propagandy medycznej wespół z prasą,  straszą rodziców piekłem strasznych scenariuszy o tym, co się zdarzy, jeśli ich dziecko nie dostanie  szczepionki.
A: usiłują uczynić z tego przestępstwo, jeśli odmawia się wzięcia szczepionki. Przyrównują to do złego rodzicielstwa. Zwycięża się to lepszą informacją. To zawsze jest wyzwaniem, żeby buntować się
przeciw władzom. I tylko ty decydujesz się, czy to zrobić. To jest zawsze odpowiedzialność każdej
osoby, aby kształtować swą duszę. Medyczny kartel lubi ten zakład. On zakłada się, że strach zwycięży.
Dr. Mark Randall jest pseudonimem badacza, który pracował wiele lat w laboratoriach głównych farmaceutycznych firm i amerykańskiego rządowego Narodowego Instytutu Zdrowia. Mark odszedł na emeryturę w ostatniej dekadzie. Powiada, ze był zdegustowany tym, „co wykrył o szczepionkach”.

Jak wiecie, od startu serwisu „nomorefakenews” (nigdy więcej kanciarskich wiadomości), zapoczątkowałem atak przeciw nienaukowym i niebezpiecznym stwierdzeniom o bezpieczeństwie i skuteczności szczepionek. Mark był jednym z mych źródeł. Nie jest zbyt chętny do rozmów, nawet pod osłoną
anonimowości, ale przy obecnym kroku, by uczynić szczepionki obowiązkowymi, z czyhającymi karami jak kwarantanna -zdecydował się przerwać milczenie. żyje komfortowo na emeryturze, ale jak wiele z mych długoterminowych źródeł, zyskał świadomość o swej poprzedniej robocie. Jest świadomy o zasięgu medycznego kartelu i jego celach depopulacyjnych, kontroli umysłów i ogólnego osłabienia populacji.
ŻADNA INFORMACJA TUTAJ UZYSKANA NIE JEST POMYŚLANA JAKO MEDYCZNA CZY PRAWNA PORADA.
DECYZJA CZY SZCZEPIĆ JEST TWOJA I TYLKO TWOJA
===================================================

Ingri Cassel, President
Vaccination Liberation – Idaho Chapter
P.O. Box 1444
Coeur d’Alene, ID 83816
(208) 255-2307 / 765-8421
vaclib@coldreams.com
http://www.vaclib.org
“The Right to Know, The Freedom to Abstain”
„PRAWO BY WIEDZIEĆ, WOLNOŚĆ BY SIĘ POWSTRZYMAĆ”.

Bibliografia

Immunological (Scientific Citations Linking Vaccines and Immunological Disorders) This site
documents scientific links between vaccines and immune system damage, including autoimmunity
and autism.
Vaccines and Autoimmunity:
Romanov, V A, et al, “Role of Auto-immune Processes in the Pathogenesis of Post-Vaccinal Lesions
of the Nervous System”, Oct 1977, Zh Mikrobiol Epidemiol Immunobiol, 10:80-83.
Grachev, V P, et al, “Formation of Auto-antibodies in Laboratory Animals After Inoculation of Vi-
ruses With Different Virulence. I. Results of Studies …, July 1973, Acta Virol (Praha), 17:319-326.
Movsesiants, AA, et al, “Experimental Study of the Ability of Different Strains of Vaccinia Virus to
Induce Auto-Antibody Formation”, Vopr Virusol, May-Jun 1975; (3):297-302.
Negina, IuP, “Comparative Study of Auto-antibody Formation Following Immunization With Differ-
ent Types of Typhoid Vaccines”, Zh Mikrobiol Epidemiol Immunobiol, May 1980; (5):69-72.
Vaccines and Autism:
Eggers, C, “Autistic Syndrome (Kanner) And Vaccinations against Smallpox”, Klin Paediatr, Mar
1976, 188(2):172-180.
Kiln MR, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 May
2;351(9112):1358.
Selway, “MMR vaccination and autism 1998. Medical practitioners need to give more than reassur-
ance.” BMJ 1998 Jun 13;316(7147):1824.
Nicoll A, Elliman D, Ross E, “MMR vaccination and autism 1998,” MJ 1998 Mar 7;316(7133):715-
716.
Lindley K J, Milla PJ, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.”Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907-908.
Bedford H, et al, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907.
Vijendra K. Singh, Sheren X. Lin, and Victor C. Yang, “Serological Association of Measles Virus
and Human Herpesvirus-6 with Brain Autoantibodies in Autism,” Clinical Immunology and Im-
munopathology, Oct 1998, Vol. 89, No. 1, p 105-108. [“None of the autistic children in the study had
measles in the past, but all had the MMR” stated David Whalgren.
This site documents scientific links between vaccines and unexplained diseases, vaccines causing the
“prevented” disease, vaccine failures, vaccines causing another vaccinal disease, vaccines and death,
vaccines affecting metabolism, vaccines altering resistance to disease, kidney disorders, skin disor-
ders, abscesses, shock, and other studies.
Vaccines and Unexplained Diseases:
Hiner, E E, Frasch, C E, “Spectrum of Disease Due to Haemophilus Influenza Type B Occurring in
Vaccinated Children”, J Infect Disorder, 1988 Aug; 158(2): 343-348.
Olin P, Romanus, V, Storsaeter, J, “Invasive Bacterial Infections During an Efficiacy Trial of Acellu-
lar Pertussis Vaccines –Implications For Future Surveilance In Pertussis Vaccine Programmes”, To-
kai J Exp Clin Med, 1988; 13 Suppl: 143-144.
Storsaeter, J, et al, “Mortality and Morbidity From Invasive Bacterial Infections During a Clinical
Trial of Acellular Pertussis Vaccines in Sweden”, Pediatr Infect Disorder J, 1988 Sept; 7(9):637-645.
Vadheim, CM, et al, “Effectiveness and Safety of an Haemophilus Influenzae type b Conjugate Vac-
cine (PRP-T) in Young Infants. Kaiser-UCLA Vaccine Study Group,” Pediartics, 1993 Aug;
92(2):272-279. [The vaccines caused fevers, irritability, crying, and seizures, but were declared to be
“safe and … effective … “.]
Stickl, H, “Estimation of Vaccination Damage”, Med Welt, Oct 14, 1972, 23:1495-1497.
Waters, VV, et al, “Risk Factors for Measles in a Vaccinated Population”, JAMA, Mar 27, 1991,
265(12): 1527.
Stickl, H, “Iatrogenic Immuno-suppression as a Result of Vaccination”, Fortschr Med, Mar 5, 1981,
99(9);289-292.
Vaccines Cause the “Prevented” Disease:
Nkowane, et al, “Vaccine-Associated Paralytic Poliomyelitis, US 1973 through 1984, JAMA, 1987,
Vol 257:1335-1340.
Quast, et al, “Vaccine Induced Mumps-like Diseases”, nd, Int Symp on Immun, Development Bio
Stand, Vol 43, p269-272.
Green, C et al, “A Case of Hepatitis Related to Etretinate Therapy and Hepatitis B Vaccine”, Derma-
tologica, 1991, 182(2):119-120.
Shasby, DM, et al, “Epidemic Measles in Highly Vaccinated Population”, NEJM, Mar 1977, 296(11):
585-589.
Tesovic, G et al, “Aseptic Meningitis after Measles, Mumps and Rubella Vaccine”, Lancet, Jun 12,
1993, 341(8859):1541.
Johnson, RH, et al, “Nosocomial Vaccinia Infection”, West J Med, Oct 1976, 125(4):266-270.
Malengreau, M, “Reappearance of Post-Vaccination Infection of Measles, Rubella, and Mumps.
Should Adolescents be re-vaccinated?” Pedaitric, 1992;47(9):597-601 (25 ref)
Basa, SN, “Paralytic Poliomyelitis Following Inoculation With Combined DTP Prophylactic. A re-
view of Sixteen cases with Special Reference to Immunization Schedules in Infancy”, J Indian Med
Assoc, Feb 1, 1973, 60:97-99.
Landrigan, PJ et al, “Measles in Previously Vaccinated Children in Illinois”, Ill Med J, Arp 1974,
141:367-372.
NA, “Vaccine-Associated Poliomyelitis”, Med J Aust, Oct 1973, 2:795-796.
Vaccine Failures:
Hardy, GE, Jr, et al, “The Failure of a School Immunization Campaign to Terminate an Urban Epi-
demic of Measles,” Amer J Epidem, Mar 1970; 91:286-293.
Cherry, JD, et al, “A Clinical and Serologic Study of 103 Children With Measles Vaccine Failure”, J
Pediatr, May 1973; 82:801-808.
Jilg, W, et al, “Inoculation Failure Following Hepatitis B Vaccination”, Dtsch Med wochenschr, 1990
Oct 12; 115(41):1514-1548.
Plotkin, SA, “Failures of Protection by Measles Vaccine,” J Pediatr, May 1973; 82:798-801.
Bolotovskii, V, et al, “Measles Incidence Among Children Properly Vaccinated Against This Infec-
tion”, ZH Mikrobiol Epidemiol Immunobiol, 1974; 00(5):32-35.
Landrigan, PJ, et al, “Measles in Previously Vaccinated Children in Illinois”, Ill Med J, Apr 1974;
141:367-372.
Strebel, P et al, “An Outbreak of Whooping Cough in a Highly Vaccinated Urban Community”, J
Trop Pediatr, Mar 1991, 37(2): 71-76.
Forrest, JM, et al, “Failure of Rubella Vaccination to Prevent Congenital Rubella,”Med J Aust, 1977
Jan 15; 1(3): 77.
Jilg, W, “Unsuccessful Vaccination against Hepatitis B”, Dtsch Med Wochenschr, Nov 16, 1990,
115(46):1773.
Coles, FB, et al, “An Outbreak of Influenza A (H3N2) in a Well-Immunized Nursing home Popula-
tion,” J Am ger Sociologist, Jun 1992, 40(6):589-592.
Jilg, W, et al, “Inoculation Failure following Hepatitis B Vaccination,” Dtsch Med Wochenschr, Oct
12, 1990, 115(41):1545-1548.
Hartmann, G et al, “Unsuccessful Inoculation against Hepatitis B,” Dtsch Med Wochenschr, May 17,
1991, 116(20): 797.
Buddle, BM et al, “Contagious Ecthyma Virus-Vaccination Failures”, Am J Vet Research, Feb 1984,
45(2):263-266.
Mathias, R G, “Whooping Cough In Spite of Immunization”, Can J Pub Health, 1978 Mar/Apr;
69(2):130-132.
Osterholm, MT, et al, “Lack of Efficacy of Haemophilus b Polysacharide Vaccine in Minnesota”,
JAMA, 1988 Sept 9; 260(10:1423-1428.
Johnson, RH, et al, “Nosocomial Vaccinia Infection”, West J Med, Oct 1976, 125(4):266-270.
Vaccines Causing Another Vaccinal Disease:
Basa, SN, “Paralytic Poliomyelitis Following Inoculation With Combined DTP Prophylactic. A re-
view of Sixteen cases with Special Reference to Immunization Schedules in Infancy”, J Indian Med
Assoc, Feb 1, 1973, 60:97-99.
Pathel, JC, et al, “Tetanus Following Vaccination Against Small-pox”, J Pediatr, Jul 1960; 27:251-
263.
Favez, G, “Tuberculous Superinfection Following a Smallpox Re-Vaccination”, Praxis, July 21, 1960;
49:698-699.
Quast, Ute, and Hennessen, “Vaccine-Induced Mumps-like Diseases”, Intern Symp on Immunizations
, Development Bio Stand, Vol 43, p 269-272.
Forrest, J M, et al, “Clinical Rubella Eleven months after Vaccination,” Lancet, Aug 26, 1972, 2:399-
400.
Dittman, S, “Atypical Measles after Vaccination”, Beitr Hyg Epidemiol, 19891, 25:1-274 (939 ref)
Sen S, et al, “Poliomyelitis in Vaccinated Children”, Indian Pediatr, May 1989, 26(5): 423-429.
Arya, SC, “Putative Failure of Recombinant DNA Hepatitis B Vaccines”, Vaccine, Apr 1989, 7(2):
164-165.
Lawrence, R et al, “The Risk of Zoster after Varicella Vaccination in Children with Leukemia”,
NEJM, Mar 3, 1988, 318(9): 543-548.
Vaccines and Death:
Na, “DPT Vaccination and Sudden Infant Death – Tennessee, US Dept HEW, MMWR Report, Mar
23, 1979, vol 28(11): 132.
Arevalo, “Vaccinia Necrosum. Report on a Fatal Case”, Bol Ofoc Sanit Panamer, Aug 1967, 63:106-
110.
Connolly, J H, Dick, G W, Field, CM, “A Case of Fatal Progressive Vaccinia”, Brit Med Jour, 12
May 1962; 5288:1315-1317.
Aragona, F, “Fatal Acute Adrenal Insufficiency Caused by Bilateral Apoplexy of the Adrenal Glands
(WFS) following Anti-poliomyelitis Vaccination”, Minerva Medicolegale, Aug 1960; 80:167-173.
Moblus, G et al, “Pathological-Anatomical Findings in Cases of Death Following Poliomyelitis and
DPT Vaccination”, Dtsch Gesundheitsw, Jul 20, 1972, 27:1382-1386.
NA, “Immunizations and Cot Deaths”, Lancet, Sept 25, 1982, np.
Goetzeler, A, “Fatal Encephalitis after Poliomyelitis Vaccination”, 22 Jun 1961, Muenchen Med
Wschr, 102:1419-1422.
Fulginiti, V, “Sudden Infant Death Syndrome, Diphtheria-Tetanus Toxoid-Pertussis Vaccination and
Visits to the Doctor: Chance Association or Cause and Effect?”, Pediatr Infect Disorder, Jan-Feb
1983, 2(1): 7-11.
Baraff, LJ, et al, “Possible Temporal Association Between Diphtheria-tetanus toxoid-Pertussis Vacci-
nation and Sudden Infant Death Syndrome”, Pediatr Infect Disorder, Jan-Feb 1983, 2(1): 5-6.
Reynolds, E, “Fatal Outcome of a Case of Eczema Vaccinatum”, Lancet, 24 Sept 1960, 2:684-686.
Apostolov. et al, “Death of an Infant in Hyperthermia After Vaccination”, J Clin Path, Mar 1961,
14:196-197.
Bouvier-Colle, MH, “Sex-Specific Differences in Mortality After High-Titre Measles Vaccination”,
Rev Epidemiol Sante Publique, 1995; 43(1): 97.
Stewart GT, “Deaths of infants after triple vaccine.”, Lancet 1979 Aug 18;2(8138):354-355.
Flahault A, “Sudden infant death syndrome and diphtheria/tetanus toxoid/pertussis/poliomyelitis im-
munisation.”, Lancet 1988 Mar 12;1(8585):582-583.
Larbre, F et al, “Fatal Acute Myocarditis After Smallpox Vaccination”, Pediatrie, Apr-May 1966,
21:345-350.
Mortimer EA Jr, “DTP and SIDS: when data differ”, Am J Public Health 1987 Aug; 77(8):925-926.
Vaccines and Metabolism:
Deutsch J, ” [Temperature changes after triple-immunization in infant age],” Padiatr Grenzgeb
1976;15(1):3-6. [Article in German]
NA, “[Temperature changes after triple immunization in childhood],” Padiatr Grenzgeb 1976;15(1):7-
10. [Article in German]
[Considering that the thyroid controls our Basal Metabolism, it would appear that vaccines altered
(depressed) thryoid activity.]
Vaccines Altering Resistance to Disease:
Burmistrova AL, “[Change in the non-specific resistance of the body to influenza and acute respira-
tory diseases following immunization diphtheria-tetanus vaccine],” Zh Mikrobiol Epidemiol Immuno-
biol 1976; (3):89-91. [Article in Russian]
Vaccines and Kidney Disorders:
Jacquot, C et al, “Renal Risk in Vaccination”, Nouv Presse Med, Nov 6, 1982, 11(44):3237-3238.
Giudicelli, et al, “Renal Risk in Vaccination”, Presse Med, Jun 11, 1982, 12(25):1587-1590.
Tan, SY, et al, “Vaccine Related Glomerulonephritis”, BMJ, Jan 23, 1993, 306(6872):248.
Pillai, JJ, et al, “Renal Involvement in Association with Post-vaccination Varicella”, Clin Infect Dis-
order, Dec 1993, 17(6): 1079-1080.
Eisinger, AJ et al, “Acute Renal Failure after TAB and Cholera Vaccination”, B Med J, Feb 10, 1979,
1(6160):381-382.
Silina, ZM, et al, “Causes of Postvaccinal Complications in the Kidneys in Young Infants”, Pediatria,
Dec 1978, (12):59-61.
Na, “Albuminurias”, Concours Med, Mar 1964, 85:5095-5098. [vaccination adverse reactions]
Oyrl, A, et al, “Can Vaccinations Harm the Kidney?”, Clin Nephrol, 1975, 3(5):204-205.
Mel’man Nia, “[Renal lesions after use of vaccines and sera].” Vrach Delo 1978 Oct;(10):67-9, [Arti-
cle in Russian]
Silina ZM, Galaktionova TIa, Shabunina NR, “[Causes of postvaccinal complications in the kidneys
in young infants].” Pediatriia 1978 Dec;(12):59-61, [Article in Russian]
Silina EM, et al, “[Some diseases of the kidneys in children during the 1st year of life, following pri-
mary smallpox vaccination and administration of pertusis-diphtheria-tetanus vaccine].” Vopr Okhr
Materin Det 1968 Mar; 13(3):79-80, [Article in Russian]
Vaccines and Skin Disorders:
Illingsworth R, “Skin rashes after triple vaccine,” Arch Dis Child 1987 Sep; 62(9):979.
Lupton GP, “Discoid lupus erythematosus occurring in a smallpox vaccination scar,” J Am Acad
Dermatol, 1987 Oct; 17(4):688-690.
Kompier, A J, “Some Skin Diseases caused by Vaccinia Virus [Smallpox],” Ned Milt Geneesk T,
15:149-157, May 1962.
Weber, G et al, “Skin Lesions Following Vaccinations,” Deutsch Med Wschr, 88:1878-1886, S7 Sept
1963.
Copeman, P W, “Skin Complications of Smallpox Vaccination,” Practitioner, 197:793-800, Dec 1966.
Denning, DW, et al, “Skin Rashes After Triple Vaccine,” Arch Disorder Child, May 1987, 62(5): 510-
511.
Vaccines and Abcesses:
Sterler, HC, et al, “Outbreaks of Group A Steptococcal Abcesses Following DTP Vaccination”, Pedi-
atrics, Feb 1985, 75(2):299-303.
DiPiramo, D, et al, “Abcess Formation at the Site of Inoculation of Calmette-Guerin Bacillus (BCG),”
Riv Med Aeronaut Spaz, Jul-Dec 1981, 46(3-4):190-199.
Vaccines and Shock:
Caileba, A et al, “Shock associated with Disseminated Intravascular Coagulation Syndrome following
Injection of DT.TAB Vaccine, Prese Med, Sept 15, 1984, 13(3):1900.
Other Citations:
Pathel, JC, et al, “Tetanus Following Vaccination Against Small-pox”, J Pediatr, Jul 1960; 27:251-
263.
Favez, G, “Tuberculous Superinfection Following a Smallpox Re-Vaccination”, Praxis, July 21, 1960;
49:698-699.
Bonifacio, A et al, “Traffic Accidents as an expression of “Iatrogenic damage”, Minerva Med, Feb 24,
1971, 62:735-740. [But officer I was just vaccinated!]
Baker, J et al, “Accidental Vaccinia: Primary Inoculation of a Scrotum”, Clin Pediatr (Phila), Apr
1972, 11:244-245.
Edwards, K, “Danger of Sunburn Following Vaccination”, Papua New Guinea Med J, Dec 1977,
20(4):203.
Stroder, J, “Incorrect Therapy in Children”, Folia Clin Int (Barc), Feb 1966, 16:82-90. [Agreed.]
Wehrle PF, “Injury associated with the use of vaccines,” Clin Ther 1985;7(3):282-284.
Alberts ME, “When and where will it stop”, Iowa Med 1986 Sep; 76(9):424. [When!]
Breiman RF, Zanca JA, “Of floors and ceilings–defining, assuring, and communicating vaccine
safety”, Am J Public Health 1997 Dec;87(12):1919-1920.
Stewart, AM, et al, “Aetiology of Childhood Leukaemia”, Lancet, 16 Oct, 1965, 2:789-790.
Nelson, ST, “John Hutchinson On Vaccination Syphilis (Hutchinson, J)”, Arch Derm, (Chic), May
1969, 99:529-535.
Mather, C, “Cotton Mather Anguishes Over the Consequences of His Son’s Inoculation Against
Smallpox”, Pediatrics, May 1974; 53:756.
Thoman M, “The Toxic Shot Syndrome”, Vet Hum Toxicol, Apr 1986, 28(2):163-166. [Animals are
not exempt from vaccination damage either!]
Johnson, RH, et al, “Nosocomial Vaccinia Infection”, West J Med, Oct 1976, 125(4):266-270. [Noso-
comial means a disease acquired in a doctor’s office or hospital.]
Heed, JR, “Human Immunization With Rabies Vaccine in Suckling Mice Brain,” Salud Publica, May-
Jun 1974, 16(3): 469-480.
Tesovic, G et al, “Aseptic Meningitis after Measles, Mumps and Rubella Vaccine”, Lancet, Jun 12,
1993, 341(8859):1541. [AM has same symptoms as poliomyelitis!]
Buddle, BM et al, “Contagious Ecthyma Virus-Vaccination Failures”, Am J Vet Research, Feb 1984,
45(2):263-266.
Freter, R et al, “Oral Immunization And Production of Coproantibody in Human Volunteers”, J Im-
munol, Dec 1963, 91:724-729. [copro = Feces]
NA, “Vaccination, For and Against”, 1964, Belg T Geneesk, 20:125-130. [Is it for or against?]
Sahadevan, MG et al, “Post-vaccinal Myelitis”, J Indian Med Ass, Feb 16, 1966, 46:205-206.
Castan, P et al, “Coma Revealing an acute Leukosis in a child, 15 days after an Oral Anti-
poliomyelitis Vaccination,” Acta Neurol Bekg, May 1965, 65:349-367. [Coma from vaccines!]
Stickl, H, et al, “Purulent [pus] meningitides Following Smallpox Vaccination. On the Problem of
Post-Vaccinal Decrease of Resistance”, Deutsch Med Wschr, Jul 22, 1966, 91:1307-1310.
Haas, R, et al, “Studies on the Occurrence of Viremia Following Oral Poliomyelitis Vaccination with
Sabin Type I Strain LSC2ab”, Deutsch Med Wschr, Mar 4, 1968, 91:385-389.
Converse, J L, et al, “Control of Tissue Reactions in monkeys vaccinated with Viable Coccidioides
immitis by prevaccination with killed Coccidioides immitis”, J Bact, Sept 1965, 90:783-788.
Motelunas, LI et al, “The Potential Epidemiological Hazard of Parental Transmission of Epidemic
Hepatitis as the Result of Vaccination,” Zh Mikrobiol, Nov 1965, 42:105-108.
Krudusz, J, “Effect of Vaccinotherapy on the Sedimentation Rate and On the Hematocrit”, Klin Oc-
zna, 1967, 37:191-195.
Pop, A, “Production of Laboratory Animals for the Production of Serums and Vaccines,” Arch Roum
Path Exp Mocrobiol, 1967, 23:423-430. [Animal research for vaccine production!]
Espmark, A, “The Composition of Vaccines With Reference to Potentially Injurious Allergens”,
Lakartidningen, Nov 3, 1965, 62:3662-3667.
DeRenzi, S, et al, “Damage Caused by Vaccine Therapy and Serotherapy”, Clin Ter, Sept 30, 1966,
38:497-500.
Lewis, J, “Iatrogenic Malaria,” New Zeal Med J, Feb 1970, 71:88-89. [Malaria caused by the doctor!]
Prakken, JR, “Syphilization”, Nederl T Geneesk, Jun 13, 1970, 114:1019-1023.
Damert, C et al, “Hygenical and Bacteriological Inspection of the Execution of Vaccination,” Z Ge-
samite Hyg, Jul 1974, 20(7):439-442.
Na, “Sibling Accidentally Vaccinates other Following Inoculation”, Can Med Assoc J, Aug 4, 1973,
109:237.
Opitz, B et al, “Prevention of Iatrogenic Infections Following Vaccination”, Dtsch Gesundheltsw, Jun
15, 1972, 27:1131-1136.
Raff, MJ, “Progressive Vaccinia (Vaccinia Gangrenosum)”, J Ky Med Assoc, Feb 1973, 71:92-95.
Hanissian, AS et al, “Vasculitis and Myositis Secondary to Rubella Vaccination”, Arch Neurol, Mar
1973, 28:202-204.
Cho, CT, et al, “Panencephalitis Following Measles Vaccination”, JAMA, May 28, 1973, 224:1299.
Rubin, R H, et al, “Adverse Reactions to Duck Embryo Rabies Vaccine. Range and Incidence,” Ann
Intern Med, May 1973, 78:643-649.
Gunderman, JR, “Guillain-Barre Syndrome. Occurrence Following Combined Mumps-Rubella Vac-
cine”, Am J Disorder Child, Jun 1973, 125:834-835. [GBS is paralysis!]
Hale, MS et al, “Carpal Tunnel Syndrome Associated With Rubella Immunization”, Am J Phys Med,
Aug 1973, 52:189-194.
Provost, A et al, “Inopportune Cattle Mucosal Diseases Associated With Rinderpest Vaccine”, Bull
Epizoot Afr, Dec 1972, 20:265-267.
Budal, J, “Hazards of Prophylactic Vaccination,” Orv Hetil, Sept 10, 1972, 113:2237-2240.
Levenbuk, IS, et al, “A Morphological Study of the Harmlessness of Live Dysentery Vaccines From
Streptomycin Dependent Mutants of Sh. Flexnert”, ZH Mikrobiol Epidemiol Immunobiol, Feb 1972,
49:18-22.
Arnold, H, “Our Vaccination Service is Sick”, Oeff Egsundheitswes, Feb 1974, 36:133-134.
Spless, H, “Sterility of Vaccination Guns”, Dtsch Med Wochenschr, Jun 27, 1975, 100(26):1445-
1446. [Make sure the gun is sterile, because what is inside it isn’t.]
Redey, B, “Self-Experiments with the Ingestion of Various Bacteria”, Acta Microbiol Acad Sci Hung,
1974, 21(1-2):45-62.
Webster, AC, “The Adverse Effect of Environment on the Response to Distemper Vaccination”, Aust
Vet J, Oct 1975, 51(10): 488-490.
NA, “Vaccines Made From House-Dust Mites”, Drug Ther Bull, Apr 23, 1976, 14(9):35-36. [Sic!]
Levaditi, JC et al, “Local Tolerance of Vaccines Adsorbed on Immuno-Stimulating Substances”, Sem
Hop Ther, Feb 1975, 51(2):117-118.
Miller, Ta, “The Possibilities for Application of the Canine Hookworm Vaccine Technology to the
Prevention and Control of Hookworm Infection and Disease in Man”, In: Nuclear Techniques in
Helminthology Research, Vienna, International Atomic Energy Agency, 1973.
Borsche, A, “What are the Hazards of Vaccinations in Childhood?” ZFA, May 10, 1976, 52(13):666-
674.
Starke, G, et al, “Requirements for the Control of a Dog Kidney Cell-adapted Live Mumps Virus
Vaccine”, J Biol Stand, Apr 1974, 2(2):143-150. [DKC = Dog Kidney Cells]
Garlick, P et al, “Stimulation of Protein Synthesis and Breakdown By Vaccination”, Br Med J, Jul 26,
1980, 281(6235):263-265.
Weissmann, G, “In Quest of Fleck: Science From the Holocaust”, Hosp Pract, Oct 1980, 15(10):48-
49.52, 54-55 passim.
Williams, Go, “Vaccines in Older Patients: Combating the Risk of Mortality”, Geriatrics, Nov 1980,
35(11):55-57, 63-64.
Sun, M, “Compensation for Victims of Vaccines”, np, Feb 27, 1981, 211(4485):906-908.
Hillary, IB, et al, “Persistence of antibody 10 years after Vaccination with Wistar RA 27/3 Strain of
Live Attenuated Rubella Vaccine”, Br Med J, Jun 28, 1980, 280(6231):1580-1581. [RA 27/3 refers to
an aborted fetus.]
Frerichs, GN et al, “Estimation of Residual Free Formaldehyde in Biological Products”, J Biol Stand
1980; 8(2):139-144. [Formaldehyde is a carcinogen.]
Ambs, E et al, “Tuberculous Abcess of the Upper Arm With Regional Lymphadenitis as a Conse-
quence of Injection in Two Siblings”, Med Klin, July 7, 1967, 62:1050-1054.
Davis, LE, “Communicating Hydrocephalus in New born Hamsters and Cats Following Vaccinia Vi-
rus infection”, J Neurosurg, Jun 1981, 54(6):767-772. [Hydrocephalus is similar to brain swelling.]
Simon, J et al, “A new Model of Multiple Sclerosis. Experimental Vaccinia Infection in the Monkey”,
Forschr Med, Nov 6, 1980, 98(41):1607-1611. [Links between vaccines and MS.]
Barrie, H, “Campaign of Terror”, AM J Disorder Child, Sept 1983, 137(9):922-923. [Qui tu – Vacci-
nation – Et Brutus?]
Stickl, H, “Discussion on the Most Favorable Age For Primary Smallpox Vaccination of Children”,
Monatsschr Kinderheilkd, Sept 1970, 118:541-544. [Answer – none!]
Daugaard, J, “Adverse Effects of Vaccination. The Liability of Physicians and The objective Liabil-
ity,” Nord Med, Jun 1972, 87:183-184.
Conteras Poza L, et al, “An Unusual Accident During Smallpox Vaccination: Intramuscular Injection
of the Lymph Vaccine”, Rev Sanid hig Publica (Madr) Oct 1971, 45:1017-1022. [I thought that vac-
cines were supposed to be given IM.]
Nosov, SD, et al, “Systematization of Reactions Developing After Prophylactic Vaccination”, Pedia-
tria, Feb 1972, 51:10-15.
Remsey, “Iatrogenic [Doctor -caused] Disease Caused by Vaccination”, Orv Hetil, Sept 1971,
112:2245.
Stickl, H, “Estimation of Vaccination Damage”, Med Welt, Oct 14, 1972, 23:1495-1497.
Millichap JG, et al, “Etiology and treatment of infantile spasms: current concepts, including the role
of DPT immunization,” Acta Paediatr Jpn 1987 Feb; 29(1):54-60.
Mason, MM et al, “Toxicology and Carcinogenesis of Various Chemicals Used in the Preparation of
Vaccines”, np, Jun 1971, 4:185-204.
Michiels, J, “Harmful Effects of Common Drugs on the Vital Apparatus. Agents of Immunity.” Bull
Sociologist Beige Ophtalmol, 1972, 160:467-483.
Knudsen, Rc, et al, “Difference in the Protective Immunity of the tongue and feet of Guinea Pigs Vac-
cinated with Foot-and-Mouth Disease Virus Type A12 Following intradermolingual and Footpad
[foot and mouth]Challenge”, Vet Microbiol, May 1982, 7(2):97-107.
Elliman, D, “Vaccination and Professional Confusion”, Br Med J, Sept 15, 1990, 301(675):551.
NA, “Risk Language Preferred By Mothers in Considering a Hypothetical New Vaccine For Their
Children”, 1991, np.
Levine, MM, “Non-target Effects of Live Vaccines: Myth, Reality and Demagoguery,” Development
Biol Stand, 1995, 84:33-38.
Stickl, H, “No Negligence in Preventive Vaccinations”, Fortschr Med, July 20, 1989, 107(21):14-15.
Donaldson, AI, et al, “Transmission of Foot-and-mouth Disease by Vaccinated Cattle Following
Natural Challenge”, Research Vet Sci, Jan 1989, 46(1):9-14.
Spier, RE, “Democratic Governments and Vaccines”, Vaccine, Nov 1994, 12(15):1363.
Cichutek, K, Nucleic Acid Immunizations”, Vaccine, Dec 1994, 12(16):1520-1525 (23 ref). [Gene
therapy could make autoimmune diseases increase.]
Alexander, NJ, et al, “Contraceptive Vaccine Development”, Reprod Fertil Development, 1994,
6(3):273-280.
Allen, JM, “Over-the-counter Sale of Drugs and Vaccines, J AM Vet Med Assoc, Feb 1, 1995,
206(3):286.
Harte, PG et al, “Failure of Malaria Vaccine in Mice Born to Immune Mothers”, Clin Exp Immunol,
Sept 1982 49(3):509-516.
Editorial, “Are We Vaccinating without Reason?”, Lakartidningen, Nov 27, 1974, 71(48):4915.
Na, “The Hen’s Egg versus the Horse’s Brain: …” 1988, np,
Bonard, EC, “Is Vaccination Still Necessary?” , Rev Med Suisse Romande, Oct 1987, 107(10):781-
782.
Forrester, HL, et al, “Inefficacy of Pneumococcal vaccine in a High Risk Population,” Am J Med,
Sept 1987, 83(3): 425-430.
NA, “Protection for AIDS Vaccine Suits”, NJMed, May 1989, 86(5):338.
NA, “AIDS Vaccines: Is Optimism Justified? Fortschr Med, Jul 20, 1989, 107(21):13.
Perez Diaz R, et al, “[Post-vaccinal Pericarditis. Report of 2 Cases]”, Rev Cuba Med, 1:49-54, Jul-
Aug 1962.
Larbre, F et al, “Fatal Acute Myocarditis After Smallpox Vaccination”, Pediatrie, Apr-May 1966,
21:345-350.
Lungs:
Chudwin, DS, et al, “Lung Involvement in Progressive Vaccinia”, West J Med, May 1981,
134(5):446-448.
Liver:
Lilic, D, et al, “Liver Dysfunction and DNA Antibodies after Hepatitis B Vaccination”, Lancet, Nov
5, 1994, 344(8932):1292-1293.
Eyes:
Goldman, A, “Occular Vaccinia: A Case Report and Review of Treatment,” Med J Aust, Nov 30,
1968, 2:921-922.
Rennie, AG et al, “Occular Vaccinia,” Lancet, Aug 3, 1974, 2:273-275.
Vaccinations Don’t Work:
Gilchrist, A, “To Vaccinate is Not Always to Immunize”, Med J Aust, May 6, 1991, 154(9):638.
Daniel, J C, “The Polio Paradox, One of the Two Polio Vaccines Has Been Largely Abandoned in the
US; The other is the Leading Cause of the Disease”, Science, April 1986, p 37-39.
NEUROLOGICAL DISORDERS
(Scientific Citations Linking Vaccines and Neurological Disorders)
This site documents scientific links between vaccines and neurological disorders, including: altera-
tions to the nervous system, autism, demyelination, seizures, convulsions, epilepsy, brain swelling,
and other neurological complications.
Vaccines and Nervous System Changes:
Bondarev, VN et al, “The Changes of the Nervous System in Children After Vaccination”, Pediatria,
Jun 1969; 48:20-24.
Ehrengut W, “Central nervous sequelae of vaccinations,” Lancet 1986 May 31;1(8492):1275-1276.
Provvidenza, G et al, [On a Case of Benign Acute Cerebellar Ataxia in Childhood], Arch Ital Sci Med
Trop, 43:189-194, Apr 1962.
Katsilambros, L, “[The Phenomenom of Apathy in Man and Animals After the Injection of Viruses in
Very High Doses. Clinical Data]”, Rev Med Moyen Orient, 20:539-546, Nov – Dec 1963.
Vaccines and Autism:
Eggers, C, “Autistic Syndrome (Kanner) And Vaccinations against Smallpox”, Klin Paediatr, Mar
1976, 188(2):172-180.
Kiln MR, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 May
2;351(9112):1358.
Selway, “MMR vaccination and autism 1998. Medical practitioners need to give more than reassur-
ance.” BMJ 1998 Jun 13;316(7147):1824.
Nicoll A, Elliman D, Ross E, “MMR vaccination and autism 1998,” MJ 1998 Mar 7;316(7133):715-
716.
Lindley K J, Milla PJ, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.”Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907-908.
Bedford H, et al, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907.
Vijendra K. Singh, Sheren X. Lin, and Victor C. Yang, “Serological Association of Measles Virus
and Human Herpesvirus-6 with Brain Autoantibodies in Autism,” Clinical Immunology and Im-
munopathology, Oct 1998, Vol. 89, No. 1, p 105-108. [“None of the autistic children in the study had
measles in the past, but all had the MMR” stated David Whalgren.
Vaccines and Demyelination:
Herroelen, L et al, “Central-Nervous-System Demyelination After Immunization with Recombinant
Hepatitis B Vaccine”, Lancet, Nov 9, 1991, 338(8776):1174-1175.
Kaplanski G, Retornaz F, Durand J, Soubeyrand J, “Central nervous system demyelination after vac-
cination against hepatitis B and HLA haplotype.” J Neurol Neurosurg Psychiatry 1995 Jun; 58(6):758-
759.
Matyszak MK, Perry VH, “Demyelination in the central nervous system following a delayed-type hy-
persensitivity response to bacillus Calmette-Guerin.” Neuroscience 1995 Feb;64(4):967-977.
Tornatore CS, Richert JR, “CNS demyelination associated with diploid cell rabies vaccine.” Lancet
1990 Jun 2;335(8701):1346-1347.
Adams, JM et al, “Neuromyelitis Optica: Severe Demyelination Occurring Years After Primary
Smallpox Vaccinations”, Rev Roum Neurol, 1973, 10:227-231.
In 1988, Dietrich used MRI to show that developmentally delayed children had alterations in their
myelin. Coulter described that central nervous system damage can be exhibited as abnormal behavior
of the child. In 1935, Thomas Rivers, experimental allergic encephalitis (EAE) can be the result of a
viral or bacterial infection of the nervous system. “The fact of the matter is that it is a matter of record
that it was known that vaccination produced encephalitis since 1926.” The authors stated, “In regions
in which there is no organized vaccination of the population, general paralysis is rare. … It is impossi-
ble to deny a connection between vaccinations and the encephalitis (brain damage) which follows it.”
Vaccines have been linked to seizures, convulsions and epilepsy.
Vaccines and Seizures:
Hirtz DG, Nelson KB, Ellenberg J H, “Seizures following childhood immunizations”, Pediatr 1983
Jan; 102(1):14-18.
Cherry JD, Holtzman AE, Shields WD, Buch D, Nielsen, “Pertussis immunization and characteristics
related to first seizures in infants and children,”J Pediatr 1993 Jun;122(6):900-903.
Coplan J, “Seizures following immunizations,” J Pediatr 1983 Sep;103(3):496.
Barkin RM, Jabhour JT, Samuelson J S, “Immunizations, seizures, and subsequent evaluation,”
JAMA 1987 Jul 10;258(2):201.
Griffin MR, et al, “Risk of seizures after measles-mumps-rubella immunization,” Pediatrics 1991
Nov;88(5):881-885.
Griffin MR, et al, “Risk of seizures and encephalopathy after immunization with the diphtheria-
tetanus-pertussis vaccine,” JAMA 1990 Mar 23-30;263(12):1641-1645.
Cizewska S, Huber Z, Sluzewski W, “[Prophylactic inoculations and seizure activity in the EEG],”
Neurol Neurochir Pol 1981 Sep-Dec;15(5-6):553-557. [Article in Polish]
Huttenlocher PR, Hapke RJ, “A follow-up study of intractable seizures in childhood.” Ann Neurol
1990 Nov; 28(5):699-705.
Blumberg DA, “Severe reactions associated with diphtheria-tetanus-pertussis vaccine: detailed study
of children with seizures, hypotonic-hypo-responsive episodes, high fevers, and persistent cry-
ing.”Pediatrics 1993 Jun; 91(6):1158-1165.
Vaccines and Convulsions:
Prensky AL, et al, “History of convulsions and use of pertussis vaccine,” J Pediatr 1985 Aug;
107(2):244-255.
Baraff LJ, “Infants and children with convulsions and hypotonic-hypo-responsive episodes following
diphtheria-tetanus-pertussis immunization: follow-up evaluation,” Pediatrics 1988 Jun; 81(6):789-794.
Jacobson V, “Relationship of pertussis immunization to the onset of epilepsy, febrile convulsions and
central nervous system infections: a retrospective epidemiologic study,” Tokai J Exp Clin Med
1988;13 Suppl: 137-142.
Cupic V,et al, “[Role of DTP vaccine in the convulsive syndromes in children],” Lijec Vjesn 1978
Jun; 100(6):345-348. [Article in Serbo-Croatian (Roman)]
Pokrovskaia NIa, “[Convulsive syndrome in DPT vaccination (a clinico-experimental study)],” Pedia-
triia 1983 May;(5):37-39. [Article in Russian]
Vaccines and Epilepsy:
Ballerini, Ricci, B, et al, “On Neurological Complications of Vaccination, With Special Reference to
Epileptic Syndromes,” Riv Neurol, Jul-Aug 1973, 43:254-258.
Wolf SM, Forsythe A, “Epilepsy and mental retardation following febrile seizures in childhood,” Acta
Paediatr Scand 1989 Mar;78(2):291-295.
Vaccines and Brain Swelling:
Iwasa, S et al, “Swelling of the Brain in Mice Caused by Pertussis … Quantitative Determination and
the Responsibility of the Vaccine”, Jpn J Med Sci Biol, 1985 , 38(2):53-65.
Mathur R, Kumari S, “Bulging fontanel following triple vaccine.” Indian Pediatr 1981 Jun;18(6):417-
418.
Barry W, Lenney W, Hatcher G, “Bulging fontanelles in infants without meningitis.” Arch Dis Child
1989 Apr;64(4):635-636.
Shendurnikar N, “Bulging fontanel following DPT” Indian Pediatr 1986 Nov;23(11):960.
Gross TP, Milstien JB, Kuritsky JN, “Bulging fontanelle after immunization with diphtheria-tetanus-
pertussis vaccine and diphtheria-tetanus vaccine.” J Pediatr 1989 Mar;114(3):423-425.
Jacob J, Mannino F, “Increased intracranial pressure after diphtheria, tetanus, and pertussis immuniza-
tion.” Am J Dis Child 1979 Feb;133(2):217-218.
Dugmore, WN, “Bilateral Oedema at the Posterior Pole. Hypersensitivity Reaction to Alavac P injec-
tion.” Br J Ophthalmol, Dec 1972, 55:848-849.
Vaccines and Neurological Damage
Nedar P R, and Warren, R J, “Reported Neurological Disorders Following Live Measles Vaccine”,
1968, Ped, 41:997-1001.
Paradiso, G et al, “Multifocal Demyelinating Neuropathy after Tetanus Vaccine”, Medicina (B Aires),
1990, 50(1):52-54.
Landrigan, PJ, Whitte, J, “Neurologic Disorders Following Live Measles-virus Vaccination”, JAMA,
Mar 26, 1973, v223(13):1459-1462.
Turnbull, H M, “Encephalomyelitis Following Vaccination”, Brit Jour Exper Path, 7:181, 1926.
Kulenkampff, M et al, “Neurological Complications of Pertussis Inoculation”, Arch Dis Child, 1974,
49:46.
Strom, J, “Further Experience of Reactions, Especially of a Cerebral Nature in Conjunction with Tri-
ple Vaccination”, Brit Med Jour, 1967, 4:320-323.
Berg, J M, “Neurological Complications of Pertussis Immunization,” Brit Med Jour, July 5,1958; p
24.
Bondarev, VN et al, “The Changes of the Nervous System in Children After Vaccination”, Pediatria,
Jun 1969; 48:20-24.
Badalian, LO, “Vaccinal Lesions of the Nervous System in Children,” Vop Okhr Materin Dets, Dec
1959, 13:54-59
Lorentz, IT, et al, “Post-Vaccinal Sensory Polyneuropathy with Myoclonus”, Proc Aust Ass Neurol,
1969, 6:81-86.
Trump, R C, White, T R, “Cerebellar Ataxia Presumed Due To Live Attenuated Measles Virus Vac-
cine,” JAMA, 1967, 199:165-166.
Allerdist, H, “Neurological Complications Following Measles Vaccination”, Inter Symp, Brussels,
1978, Development Biol Std, Vol 43, 259-264.
Finley, K H, “Pathogenesis of Encephalitis Occurring With Vaccination, Variola and Measles, Arch
Neur and Psychologist, 1938; 39:1047-1054.
Froissart, M et al, “Acute Meningoencephalitis Immediately after an Influenza Vaccination”, Lille
Med, Oct 1978, 23(8):548-551.
Pokrovskaia, Nia, et al, “Neurological Complications in Children From Smallpox Vaccination”, Pedi-
atriia, Dec 1978, (12):45-49.
Allerdist, H, “Neurological Complications Following Measles Virus Vaccination. Evaluation of the
Cases seen Between 1971-1977”, Monatsschr Kinderheilkd, Jan 1979, 127(1): 23-28.
Ehrengut, W et al, “On Convulsive Reactions Following Oral vaccination Against Polio”, Klin Paedi-
atr, May 1979, 191(3):261-270.
Naumova, R P, et al, “Encephalitis Developing After Vaccination without a Local Skin Reaction”,
Vrach Delo, Jul 1979, (7):114-115.
Goswamy, BM, “Neurological Complications After Smallpox Vaccination”, J Ass Phys India, Jan
1969, 17:41-43.
Schchelkunov, SN et al, “The Role of Viruses in the Induction of Allergic Encephalomyelitis,” Dokl
Akad Nauk SSSR, 1990,315(1):252-255. [Vaccines contain viruses, too]
Walker AM, “Neurologic events following diphtheria-tetanus-pertussis immunization,” Pediatrics
1988 Mar;81(3):345-349.
Shields WD, et al, “Relationship of pertussis immunization to the onset of neurologic disorders: a ret-
rospective epidemiologic study,” J Pediatr 1988 Nov; 113(5):801-805.
Wilson J, “Proceedings: Neurological complications of DPT inoculation in infancy,” Arch Dis Child
1973 Oct; 48(10):829-830.
Iakunin IuA, “[Nervous system complications in children after preventive vaccinations],” Pediatriia
1968 Nov; 47(11):19-26. [Article in Russian]
Greco D, et al, “Case-control study on encephalopathy associated with diphtheria-tetanus immuniza-
tion in Campania, Italy,” Bull World Health Organ 1985;63(5):919-925.
Ehrengut W at Institute of Vaccinology and Virology, Hamburg, Germany states, “Bias in the evalua-
tion of CNS complications following pertussis immunization are the following: 1) Notifications of
post-immunization adverse events, 2) Publications by vaccine producers on the frequency of adverse
reactions, 3) Comparison of permanent brain damage after DPT and DT immunization, 4) Pro-
immunization, 5) Immunization associated viral encephalitis, 6) Accuracy of statistics, 7) Personal. A
review of these points indicates an underestimation of CNS complications after pertussis immuniza-
tion.”
Reference: Ehrengut W, “Bias in evaluating CNS complications following pertussis immunization.”
Acta Paediatr Jpn, 1991 Aug; 33(4):421-427.
CANCER – (Scientific Citations Linking Vaccines and Cancer)
This site documents scientific links between vaccines and cancer, including leukemia, lymphomas,
chromosome changes leading to mutations, and links between the polio vaccine, a monkey virus (SV-
40), and mesotheliomas, brain tumors, bone cancers, and more.
Vaccines, Leukemia and Lymphomas:
Bichel, “Post-vaccinial Lymphadenitis Developing into Hodgkin’s Disease”, Acta Med Scand, 1976,
Vol 199, p523-525.
Stewart, AM, et al, “Aetiology of Childhood Leukaemia”, Lancet, 16 Oct, 1965, 2:789-790.
Glathe, H et al, “Evidence of Tumorigenic Activity of Candidate Cell Substrate in Vaccine Production
by the Use of Anti-Lymphocyte Serum”, Development Biol Std, 1977, 34:145-148.
Bolognesi, DP, “Potential Leukemia Virus Subunit Vaccines: Discussion”, Can Research, Feb 1976,
36(2 pt 2):655-656.
Colon, VF, et al, “Vaccinia Necrosum as a Clue to Lymphatic Lymphoma”, Geriatrics, Dec 1968,
23:81-82.
Park-Dincsoy, H et al, “Lymphoid Depletion in a case of Vaccinia Gangrenosa”, Laval Med, Jan
1968, 39:24-26.
Hugoson, G et al, “The Occurrence of Bovine Leukosis Following the Introduction of Babesiosis
Vaccination”, Bibl Haemat, 1968, 30:157-161.
Hartstock, , “”Post-vaccinial Lymphadenitis: Hyperplasia of Lymphoid Tissue That Simulates Malig-
nant Lymphomas”, Apr 1968, Cancer, 21(4):632-649.
Allerberger, F, “An Outbreak of Suppurative Lymphadenitis Connected with BCG Vaccination in
Austria- 1990/1991,” Am Rev Respir Disorder, Aug 1991, 144(2) 469.
Omokoku B, Castells S, “Post-DPT inoculation cervical lymphadenitis in children.” N Y State J Med
1981 Oct;81(11):1667-1668.
Vaccines and Chromosome Changes Leading to Mutations:
Knuutila, S et al, “An Increased Frequency of Chromosomal Changes and SCE’s in Cultured Lym-
phocytes of 12 Subjects Vaccinated Against Smallpox,” Hum Genet, 1978 Feb 23; 41(1):89-96.
Cherkeziia, SE, et al, “Disorders in the Murine Chromosome Apparatus Induced By Immunization
with a Complex of Anti-viral Vaccines,” Vopr Virusol, 1979 Sept Oct, (5):547-550. [SCE means sis-
ter chromatid exchange and is an indication that genetic mutations are occurring, which could possi-
bly lead to cancer-causing mutations.]
The Polio Vaccine Has Been Linked to Cancer:
Shah, K and Nathanson, N. “Human exposure to SV40.” American Journal of Epidemiology, 1976;
103: 1-12.
Innis, M.D. “Oncogenesis and poliomyelitis vaccine.” Nature, 1968; 219:972-73.
Soriano, F., et al. “Simian virus 40 in a human cancer.” Nature, 1974; 249:421-24.
Weiss, A.F., et a;. “Simian virus 40-related antigens in three human meningiomas with defined chro-
mosome loss.” Proceedings of the National Academy of Science 1975; 72(2):609-13.
Scherneck, S., et al. “Isolation of a SV-40-like papovavirus from a human glioblastoma.” International
Journal of Cancer 1979; 24:523-31.
Stoian, M., et al. “Possible relation between viruses and oromaxillofacial tumors. II. Research on the
presence of SV40 antigen and specific antibodies in patients with oromaxillofacial tumors.” Virolo-
gie, 1987; 38:35-40.
Stoian, M., et al. “Possible relation between viruses and oromaxillofacial tumors. II. Detection of
SV40 antigen and of anti-SV40 antibodies in patients with parotid gland tumors.” Virologie, 1987;
38:41-46.
Bravo, M.P., et al. “Association between the occurrence of antibodies to simian vacuolating virus 40
and bladder cancer in male smokers.” Neoplasma, 1988; 35:285-88.
O’Connell, K., et al. Endothelial cells transformed by SV40 T-antigen cause Kaposi’s sarcoma-like
tumors in nude mice.” American Journal of Pathology, 1991; 139(4):743-49.
Weiner, L.P., et al. “Isolation of virus related to SV40 from patients with progressive multifocal leu-
koencephalopathy.” New England Journal of Medicine, 1972; 286:385-90.
Tabuchi, K. “Screening of human brain tumors for SV-40-related T-antigen.” International Journal of
Cancer 1978; 21:12-17.
Meinke, W., et al. “Simian virus 40-related DNA sequences in a human brain tumor.” Neurology
1979; 29:1590-94.
Krieg, P., et al. “Episomal simian virus 40 genomes in human brain tumors.” Proceedings of the Na-
tional Academy of Science 1981; 78:6446-50.
Krieg, P., et al. “Episomal Simian Virus 40 Genomes in Human Brain Tumors.” Proceedings of the
National Academy of Sciences of the USA, 1981, 78(10):6446-6450.
Krieg, P., et al. “Cloning of SV40 genomes from human brain tumors.” Virology 1984; 138:336-40.
Geissler, E. “SV40 in human intracranial tumors: passenger virus or oncogenic ‘hit-and-run’ agent?”
Z Klin Med, 1986; 41:493-95.
Geissler, E. “SV40 and Human Brain Tumors.” Progress in Medical Virology, 1990; 37:211-222.
Bergsagel, D.J., et al. “DNA sequences similar to those of simian virus 40 in ependymomas and chor-
oid plexus tumors of childhood.” New England Journal of Medicine, 1992; 326:988-93.
Martini, M., et al. “Human Brain Tumors and Simian Virus 40.” Journal of the National Cancer Insti-
tute, 1995, 87(17):1331.
Lednicky, JA., et al. “Natural Simian Virus 40 Strains are Present in Human Choroid Plexus and
Ependymoma Tumors.” Virology, 1995, 212(2):710-17.
Tognon, M., et al. “Large T Antigen Coding Sequence of Two DNA Tumor Viruses, BK and SV-40,
and Nonrandom Chromosome Changes in Two Gioblastoma Cell Lines.” Cancer Genetics and Cyto-
genics, 1996, 90(1): 17-23.
Carbone, M., et al. “SV-40 Like Sequences in Human Bone Tumors.” Oncogene, 1996, 13(3):527-35.
Pass, HI, Carbone, M., et al. “Evidence For and Implications of SV-40 Like Sequences in Human
Mesotheliomas.” Important Advances in Oncology, 1996, pp. 89-108.
Rock, Andrea. “The Lethal Dangers of the Billion Dollar Vaccine Business,” Money, (December
1996), p. 161. [Article]
Carlsen, William. “Rogue virus in the vaccine: Early polio vaccine harbored virus now feared to cause
cancer in humans.” San Francisco Chronicle (July 15, 2001), p. 7. [Article: Research by Susan Fisher,
epidemiologist, Loyola University Medical Center.]
Bookchin, D. and Schumacher J. “Tainted polio vaccine still carries its threat 40 years later.” The
Boston Globe (January 26, 1997). [Article]
Rosa, FW., et al. “Absence of antibody response to simian virus 40 after inoculation with killed-
poliovirus vaccine of mothers offspring with neurological tumors.” New England Journal of Medi-
cine, 1988; 318:1469.
Rosa, FW., et al. Response to: “Neurological tumors in offspring after inoculation of mothers with
killed poliovirus vaccine.” New England Journal of Medicine, 1988, 319:1226.
Martini, F., et al. “SV-40 Early Region and Large T Antigen in Human Brain Tumors, Peripheral
Blood Cells, and Sperm Fluids from Healthy Individuals.” Cancer Research, 1996, 56(20):4820-4825.
AUTISM – (Scientific Citations, Congressional Hearings, and Articles Linking Vaccines and Autism)
This site documents correlations between vaccines and autism.
Autism and the MMR (or Measles) Vaccine:
Oleske, J. “Elevated rubeola [measles] titers in autistic children.” Abstract presented by D. Zecca and
Dr. Graffino at an NIH meeting (September 23, 1997). As quoted by Richard Gallup in “Autism and
autoimmunity.” http://www.chiroweb.com/archives/18/14/10.html April 15, 2002.
Fudenberg, H.H. “Dialysable lymphocyte extract (DlyE) in infantile onset autism: a pilot study.” Bio-
therapy 1996; 9:143-147.
Gupta, S. “Immunology and immunologic treatment of autism.” Proceedings of the National Autism
Association, Chicago 1996: 455-460.
Wakefield, A.J., et al. “Ileal-lymphoid-nodular hyperplasia, non-specific colitis, and pervasive devel-
opmental disorder in children.” Lancet 1998; 351:637-641.
Yazbak, F.E. “Autism: Is there a vaccine connection? Part I. Vaccination after delivery.” 1999.
http://www.garynull.com/documents/autism99b.htm
Yazbak, F.E. “Autism: Is there a vaccine connection? Part II. Vaccination around pregnancy.” 1999.
http://www.garynull.com/documents/ autism99b2.htm
Yazbak, F.E. “Autism: Is there a vaccine connection? Part III. Vaccination around pregnancy, the se-
quel.” 2000. http://www.garynull.com/documents/autism99b3.htm
“Autism: Present Challenges, Future Needs—Why the Increased Rates?” Government Reform Com-
mittee Hearing, Washington, DC. (April 6, 2000.)
Bernard, S., et al. “Autism: a novel form of mercury poisoning,” (July 2000). Submitted to the Gov-
ernment Reform Committee Hearing, Washington, DC. (July 18, 2000.)
http://www.house.gov/reform/healthcare/mercury_paper.htm
“Autism: Why the Increased Rates? A One-Year Update.” Government Reform Committee Hearing,
Washington, DC. (April 25-26, 2001.)
“The Autism Epidemic: Is the NIH and CDC Response Adequate?” Government Reform Committee
Hearing, Washington, DC. (April 18, 2002.)
“The Status of Research into Vaccine Safety and Autism.” Government Reform Committee Hearing,
Washington, DC. (June 19, 2002.)
Kawashima, K., et al. “Detection and sequencing of measles virus from peripheral mononuclear cells
from patients with inflammatory bowel disease and autism.” Digestive Diseases and Sciences (April
2000); 45:723-729.
Reuters Medical News. “Measles persistence confirmed in some patients with IBD, autistic enteroco-
litis.” (June 20, 2000). http://www.id.medscape.com/reuters/prof/2000/ 06/06.20/20000620scie001.html
Wakefield, A.J. et al. “Enterocolitis in children with developmental disorders.” American Journal of
Gastroenterology 2000; 95(9):2154-2156.
Wakefield, A., et al. “Measles, mumps and rubella vaccine: through a glass, darkly.” Adverse Drug
Reaction and Toxicologica Reviews 2000; 19(4):265-283.
Kiln MR, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 May
2;351(9112):1358.
Selway, “MMR vaccination and autism 1998. Medical practitioners need to give more than reassur-
ance.” BMJ 1998 Jun 13;316(7147):1824.
Nicoll A, Elliman D, Ross E, “MMR vaccination and autism 1998,” MJ 1998 Mar 7;316(7133):715-
716.
Lindley K J, Milla PJ, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.”Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907-908.
Bedford H, et al, “Autism, inflammatory bowel disease, and MMR vaccine.” Lancet 1998 Mar
21;351(9106):907.
Vijendra K. Singh, Sheren X. Lin, and Victor C. Yang, “Serological Association of Measles Virus
and Human Herpesvirus-6 with Brain Autoantibodies in Autism,” Clinical Immunology and Im-
munopathology, Oct 1998, Vol. 89, No. 1, p 105-108.
Studies “Disproving” a Link Between MMR and Autism
(These Two “Studies” Were Later Exposed and Rejected as Being Scientifically Illegitimate.):
Peltola, et al. “No evidence for measles, mumps, and rubella vaccine-associated inflammatory bowel
disease or autism in a 14-year prospective study.” Lancet 1998; 351:1327-1328.
Taylor, et al. “Autism and measles, mumps, and rubella vaccine: no epidemiological evidence for a
causal association.” Lancet 1999; 353:2026-2029.
Autism and the Smallpox Vaccine:
Eggers, C, “Autistic Syndrome (Kanner) and Vaccinations against Smallpox”, Klin Paediatr, Mar
1976, 188(2):172-180.

Advertisements
TrackBack URI

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: