Piotr Bein's blog = blog Piotra Beina

22/02/2012

Spisek izraelski morderstwa b. senatora USA

Filed under: Uncategorized — grypa666 @ 07:54

Spisek izraelski morderstwa b. senatora USA

James Abourezk reprezentował Płd. Dakotę w Kongresie (1971 – 1973) i Senacie (1973 – 1979). Napisał wiele artykułów i książki, w tym Advise & Dissent: Memoirs of South Dakota and the U.S. Senate. Fundacja w USA, Rada Interesu Narodowego (CNI) poprosiła go o wywiad nt. Lobby Izraela z czasów swego poselstwa. Opowiedział o spisku Izraela na niego, o którym merdia milczały.

CNI: Mimo książek jak They Dare to Speak Out Paula Findleya, The Lobby Edwarda Tivnana  i The Israel Lobby Mearsheimera i Walta, niektórzy wciąż mają tendencję bagatelizować władzę Lobby Izraela. Proszę opowiedzieć o swym doświadczeniu w temacie.

A: Jestem świadkiem, co Lobby robi Kongresmenom, także mnie podczas kadencji w Waszyngtonie. Grozlili mi, zapchnęli na margines, atakowali, kłamali o mnie, m. in. próbując wyciszyć moją krytykę polityki Izraela i samego Lobby. Kiedyś zadzwonił do mnie Bob Cordier z FBI w Waszyngtonie, że w trakcie śledztwa ws. morderstwa Alexa Odeha (jednego z moich pomocników), FBI odkryło spisek na moje życie. Nie groźbę, tylko spisek, plan. Ale spiskowiec wrócił do Izraela, zagrożenie minęło. Morderstwo  Odeha nastąpiło niedługo po moich 4 ogłoszeniach na całą stronę w Washington Post o pomoc przeciw Lobby Izraela.

Zakładałem, że spiskowca, Roberta Manninga, rozeźliły ogłoszenia tak, że zbombardował biuro ADC w Orange County, Kalifornia. Później Manninga skazano za morderstwo secretarza żydowskiego biznesmana w Kalifornii. Wydaje się, że zwerbował go konkurencyjny biznesman żydowski. Znaleziono odciski palców Manninga i jego żony na szczątkach listu z bombą, wysłanego do Odeha, który otworzył jego sekretarz, ginąc od eksplozji. Manning z żoną uniknęli ekstradycji z Izraela, dzięki polityce bezwzględnego niewydawania Izraelczyków. Dopiero Peter Jennings ze stacji TV ABC opisał, jak Manning cieszył się wolnością w kolonii żydowskiej na Zachodnim Brzegu. Tak zawstydził rządy USA i Izraela, że zezwolono na ekstradycję do Kaliforni, ale pod warunkiem nieoskarżania o zabicie Odeha, tylko sekretarza, co było równoznaczne z przyznaniem się do morderstwa Odeha. Żona Mannings zmarła na atak serca w celi izraelskie czekając na ekstradycję. James Bamford, obecnie pisarz w Waszyngtonie, ówczesny producent Jenningsa, ma klipy z njusa, które pokazuje na prelekcjach, m.in. Manninga z karabiem maszynowym na Zachodnim Brzegu.

Lobby speparowało błoto

Lobby wciąż mnie atakowało, gdy byłem w polityce. Poniważ byłem czysty podczas służby publicznej, ktoś z Lobby spreparował historyjkę, która miała mnie wkopać przez ldest wykpienie mego najstarszego syna, mieszkającego wtedy na zapomodze rządowej w rezerwacie Indian w Płd. Dakocie. Lobby zwerbowało do tego Spencera Richa, politycznego reportera Washington Post.  Rich dzwonił do mnie i żony kilka razy, próbując wydobyć nasze komentarze, ale odmówiliśmy. Więc opublikował swe błoto pt. Syn Senatora żyje z pomocy rządowej. Rożpętała się burza krytyki przeciw gazecie i jej naczelnemu, Benowi Bradlee. Jeden z mych przyjaciół i redaktor Washington Post, Larry Stern poskarżył się mocno Bradlee.
Jeden z autorów w gazecie, Tom Zito, którego nie znam, zadzwonił do mnie i opowiedział o swym proteście do Bradlee w mej sprawie.  Bradlee w końcu mówi: OK, idź poszukaj innych sławnych, których dzieci żyją z pomocy rządowej, to wydrukujemy. Zito powiedział mi, że dowiedział się iż córka Bradlee żyła z pomocy rządu i Bradlee z miejsca wycofał artykuł. Lata później spotkałem Richa. Przyznał, że ma wyrzuty z powodu osmarowania mego syna.

Dorwiemy go!

Si Kenen, dyrektor wykonawczy trzonu Lobby w USA, AIPAC, mówił wszystkim, ktorzy mnie znali: Dorwiemy go! Wróciwszy z podróży po Bliskim Wsch. opowiadałem o niej w Federalnym Klubie Prasowym (ekskluzywnym dla kobiet i czarnych), jak to każdy spotkany przeze mnie przywódca bliskowsch. podpisałby traktat pokojowy z Izraelem, jeśli ten powróciłby do granic z 1967 r. Młodzieniec o nazwisku Wolf Blitzer, który pisał wtedy dla AIPAC, zadał mi szereg wrednych pytań. Następne wydanie biuletynu AIPAC: Abourezk sprzedał nas Arabom. Zaczęła się wojna, bo nie uległem, tylko zrobiłem tak, że AIPAC żałowało ataku na mnie. Przewodziłem w Senacie ustawodawstwu praw człowieka. Kiedyś zaproponowałem dodatek do ustawy, która odcięłaby pieniądze USA państwu gwałcącemu prawa swych obywateli. Przed głosowaniem zapytano mnie w debacie, czy dodatek stosuje się do Izraela. Odpowiedź Nie gwarantowała głos danego posła za ustawą. Były też wszelkiego rodzaju naciski na mnie przez rabinów składających mi wizyty. Kiedyś Żydówka iracka opowiedziała mi, jak to źle się wiedzie Żydom w Iraku, chyba żeby zmienić moje poglądy na kwestię Palestyny. Ķówiła, że ciągle ją bito w Iraku i nazywano brudną żydówką. Odpowiedziałem, że doskonale rozumiem jej uczucia, bo mnie też biły dzieci, gdy dorastałem w Płd. Dakocie i nazywały mnie brudny żyd.

Po opuszczeniu Senatu, pisarz dla gazety żydowskiej w Baltimore, Art Meggido poprosił mnie o wywiad. Zapytałem dlaczego. Bo społeczność żydowska w końcu będzie miała ze mną do czynienia ws. pokoju na Bliskim Wsch. Zgodzilem się. Kiedy artykuł ukazał się, Meggido pisze, że jakiś pomocnik Teda Kennedy mu powiedział iż zwrociłem się do Teda o pieniądze na podróż do Iranu wyzwolić jakichś zakładników, by pomóc mu w kampanii wyborczej 1980 r. przeciw Carterowi.Naprawdę, Kennedy posłał do mnie swych 3 zwolenników (Jan Kalicke, Senator John Culver i Ted Sorensen), pytając, czy pojechałbym do Iranu wyzwolić kilku zakładników w jego imieniu. Popierałem Teda, więc zgodziłem się, tylko poprosiłem o bilet. Oni przystali na to.

Po przeczytaniu artykułu, piszę Meggido, że jeśli nie sprostuje swego kłamstwa,to zaskarżę jego i gazetę. Wycofali to. Zgodziwszy się, że nie będziemy poruszać sprawy podróży do Iranu telefonicznie, rozmawialiśmy o niej osobiście. Nikt nie wiedział o umowie poza Kennedym i jego pomocnikami, w tym Tom Dine, który poprzednio pracował dla AIPAC. On musiał skłamać Meggido. Podczas przepychanek trudno mi było skłonić Kalicke, by zadzwonił do Meggido celem weryfikacji artykułu o mnie, ale wszystko wycofano w sprostowaniu. Jest wiele in. historii, ale nie będę was zanudzać. Krótko: Lobby zastraszyło na śmierć wszystkich Senatorów, oprócz mnie.

……………….

CNI poprosiło Senatora Abourezka, członka swej rady dyrektorów, by dostarczył pozostałych historii. Zgodził się. Jest felietonistą w Washington Report on Middle East Affairs, które od dawna publikuje takie komentarze i wspomnienia. Wcześniejszy artykuł Abourezka na ten temat:Yes, It’s the Lobby: ‘Political Fear’ Drives US Support for Israel [To Lobby: “polityczny lęk” napędza poparcie USA dla Izraela].

Advertisements
TrackBack URI

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: